แขนขวาที่เงื้อสุดยังค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ ก่อนที่คชาจะใช้ทริคง่ายๆ รวบแขนของศรุตไขว้ไปข้างหลังแล้วเตะข้อพับขาของเขาจนงอเข่านั่งลงโดยปริยาย กลายเป็นว่าตอนนี้ศรุตนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้ามาร์คินเรียบร้อย
“เอาเงินมาคืนซะ ไม่อย่างนั้นเรื่องถึงตำรวจแน่” มาร์คินพยายามเอ่ยอย่างใจเย็นที่สุด
“ถึงไม่สั่งฉันก็จะหามาคืนอยู่แล้ว ทำเป็นเรื่องใหญ่โตไปได้ อย่าเผลอล่ะ ฉันเอาคืนนายแน่”
หวืด!
หมัดของมาร์คินจะประทับใบหน้าของศรุตอีกครา แต่มณีนุชห้ามเอาไว้
“พอแล้วมาร์ อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือเลย คนพรรค์นี้ไม่คู่ควรให้เราไปเจ็บตัวด้วยหรอก”
มาร์คินข่มจิตข่มใจ คนกันเองแท้ๆ มิใช่หรือ ทำไมทำแบบนี้ได้ แล้วจะให้เขาเปิดใจรับผู้ชายคนนี้มาเป็นคนในครอบครัวได้อย่างไร ศรุตเป็นคนอื่นเสมอ คนอื่น!
“ขอบคุณครับคุณนุชคนสวย หึๆๆ” ศรุตล้อเลียนอาสาวของมาร์คิน นั่นยิ่งทำให้ดวงตาคู่นั้นของคนที่อ่อนกว่าวาวโรจน์ขึ้นมาอีก “ได้เห็
