Her Knight Till Night

Chapter 15

__Quiceleth's POV__

NAPASIGAW ako nang gumuhit na naman sa kalangitan ang nakakasilaw na ilaw ng thunder bago sumunod ang napakalakas na tunog niyon. Naiiyak na nagtalukbong ako dahil umaamba na namang dumating ang isang thunder. May rain din sa labas, ang lakas niyon. I think that a storm is going to hit philippines. Takot pa naman ako sa thunder–

“AHH! MOMMY!” Sigaw ko nang muli na namang nagpakawala ng napakalakas na thunder ang kalangitan.

There where unshed tears on my eyes, my lips were slightly trembling and my whole body is shaking with fear. I can’t move even if I want to, I reached for my pillow and hugged it against my chest to ease the fear that I am feeling.

At a time like this, I need someone to hug for me to feel less of my fears. Ang stepmother at si papa ang tumatabi sa akin kapag natutulog ako. Alam kasi nila na hindi ako makakatulog hangga’t wala akong kasama.

Napakagat labi ako at pinunasan ang luha ko. Kahit nanginginig ako ay inalis ko ang pagkatalukbong ko sa kumot at mabagal ang kilos na bumaba ng kama. Nanginginig ang kamay ko habang kinukuha ang kumot at pinambabalot sa aking ulo hanggang katawan. Huminga muna ako ng malalim bago ako tumungo sa pintuan, nagkandahirap pa ako sa pagbukas n’on dahil hindi ko mapigilan ang bahagya pang paninginig ng aking mga daliri.

Muli na naman akong napatili nang meron na namang dumating na thunder na mas malakas pa yata kaysa kanina. Nagsisigaw ako habang napaluhod sa sahig sa sobrang takot. Binalabal ko ang kumot sa aking katawan hanggang sa aking ulo. Pinikit ko ng mariin ang aking mata at tinatakpan ko ang aking tainga gamit ang aking kamay.

Napapapitlag at napapatili ako sa oras na dumadating ang thunder.

“M-mommy…”

I kept on mumbling over and over again. I rested my head down my knees. I wanted to go to his room, I need someone...

"Brat?!"

My whole body froze when I heard his voice, tears on my eyes stopped falling and my trembling didn't stopped but I'm not shaking that badly anymore.

"What are you doing, sleeping on the floor?!"

Narinig ko pang sabi niya. Then I felt the covers being lifted from my head causing me to slowly lift my teary face.

"What the hell—a-are you crying?!" Gulat na tanong nito habang inaalis sa akin ang blanket. Hinawakan niya ang magkabila kong pisngi at mabilis na pinalis ang aking luha. "What happened?! Did you have a nightmare?"

Napakapit ako sa shirt niya ng mahigpit. Napatingin naman siya doon.

"Sleep with me..." I said in between tears that made him stop, his body suddenly rigid as if he heard something that made him deaf.

"W-what did y-you—"

"P-please..." I pleaded.

Mas nanlaki ang mata niyang nang bigla kong nilagay ang ulo sa kanyang dibdib. At doon ay rinig ko ang lakas ng t***k ng puso niya at ang bahagya niyang pagkislot sa aking ginawa.

"G-get off me, Brat, y-you're not funny anymore—"

"Please, sleep with me..."

"F*ck!" He hissed, his hands went to my side and tried pushing me away from him. I tightened my hold on his. "Are you really trying to get in trouble?!"

Nang sumigaw siya ay parang naumid ang dila ko at hindi sinasadyang nabitawan siya. Kaya naman agad siyang lumayo sa akin. Tumataas baba ang dibdib nito na parang tumakbo ito ng ilang kilometro.

"P-please..." Pagsusumamo ko ngunit parang wala siyang narinig at nagmamadaling tumalikod.

Hinabol ko siya kasabay n'on ay muling pagdating ng thunder. Kaya napayakap ako sa likod niyo sa sobrang gulat at takot.

"Quiceleth, s-stop this—"

"Please..."

Mahigpit ang pagkakayakap ko sa kanya mula sa likod niya. His body stilled as if he felt something, maybe he noticed that my body is shaking.

"Quice...?" Tawag niya sa akin. May bara sa lalamunan nito. "You're shaking..."

Kinagat ko ang labi ko at tinanim ko pa ang ulo ko sa kanyang likod at doon ako mahinang umiyak.

"Wait, Quiceleth, hold on for a second," He said while trying to tore me away from him. Pero mas hinigpitan ko pa ang pagkakakapit ko sa kanya. "Quiceleth—Hey! Just wait a second!"

Nang sa wakas ay naialis na niya ako sa kanya ay hinarap niya ako at hinawakan ako sa magkabilang balikat. Tinitigan ako ng mga mata niyang tila gulong-gulo sa takot na bumabalatay sa aking mukha.

"What are you afraid of? Tell me something..." He said in a whisper, trying to comfort me.

Magsasalita na sana ako nang muli na naman gumuhit sa kalangitan ang napakalakas na thunder. Bigla akong napayakap sa kanya ng mahigpit.

"Easy, easy..." He softly said as he gently rubbed my head. "Don't cry now, I am here..." He said as if he already got his answer.

Tumango ako. Nang bahagya niya akong hiniwalay sa kanya ay hinayaan ko nalang siya. Yumukod siya at pinulot ang kumot na nahulog. Nilapitan niya ako at pinatong ang kumot sa aking ulo pababa sa aking katawan.

"Takot ka sa kidlat..." He concluded. "But don't worry, I'm here."

Tumango ako ng marahan napahawak pa ako sa magkabila niyang kamay na nag-aayos sa aking kumot nang muli na naman kumidlat.

"Sshh...come," Alo niya saka ako biglang hinila papunta sa kwarto ko. Pumasok kami doon at nanatili lamang nakakapit ang kamay niya sa aking kamay.

Nang bitawan niya ako ay nilapitan niya ang balkonahe at hinawi ang kurtina para matakpan ang view sa labas niyon. Ganun din ang ginawa niya sa aking bintana.

"Magtalukbong ka nalang sa kumot mo para hindi mo gaanong marinig ang—"

"I-it won't work."

Tumigil ito sa akmang paglabas sa aking pintuan at nilingon ako.

"Then what do you want me to do?"

Lumunok ako saka bahagyang tinuro ang space sa tabi ko.

"P-pwede bang tabihan mo ako?"

Muli ay nakatitig lamang siya sa akin. Para itong madaming iniisip, napansin ko rin na panay ang lunok niya habang tinitignan ang kabuuan ng kama. Kumunot ang noo ko, siguro hindi iniisip niya hindi siya kasya, kaya naman umusod pa ako.

"Here," Sabi ko saka muling tinapik-tapik ang tabi ko.

Bumuntung-hininga siya ng malalim saka walang imik na tumalima. Dahan-dahan lang siya na tumabi sa akin ngunit may distansiya sa pagitan naming dalawa na parang takot siyang lumapit sa akin.

"Sleep," Sabi niya, nakatingin lamang siya sa taas. Ako naman ay nakatingin sa kanya.

Walang nag-iimikan sa aming dalawa, pareho lamang kami nakikipag-ramdaman. Kumakapit ako sa kanya sa tuwing kumikidlat, na agad din naman niyang iniiwas.

"I told you to sleep, Brat."

May bahid na ng iritasyon na sabi niya.

"A-aalis ka na ba?" Paos na tanong ko na parang ikinapitlag niya.

"W-what?!"

"K-kung pwede, huwag mo akong iiwan hah?"

"B-Brat, I need to—"

"Please?" I pleaded. He sighed in defeat.

He disheveled his hair as if he is fruatrated about something. His chest are rising and falling, it's like he haven't breath for so long.

"Y-you really don't know anything about a man and a woman, do you?"

Nanatili lang ako nakatitig sa kanya, sa labas ay medyo humihina na ang ulan ngunit wala pa ring kasigurduhan kung hindi na muli babalik ang thunder.

"I do," Sabi ko. "You're a man and I'm a woman, we're different."

"Exactly, Brat. I am a man with needs! And it's dark, and we're in bed, what do you think will happen next?!" He hissed, but his voice were low.

Nag-isip ako sa tanong niya. "We'll sleep?"

Muli ay bumuntung-hininga siya saka hinilot-hilot ang sentido.

"No, I'm screwed," He laughed. "Hell screwed, I can't believe this is happening!"

"What is happening?"

"Don't ask, you won't get what I mean anyways..." He said tiredly and he turned his back on me.

I was tempt to hug him like I always do when I feel alone. I'll be contented with it. So I did, I slowly snaked my arms around his back, he looked surprised. Indeed he is, he wiggled his body away from me, toring his self free.

"Hey, hey, hey, now you're going off the limits!" Bigla siyang tumayo palayo sa akin na ikinagulat ko. Napaupo naman ako sa kinahihigaan ko at napatingin sa kanya. "This isn't definitely what I signed up for!"

Napakagat labi ako at sinubukang lumapit sa kanya. Ngunit napaatras ako sa bigla niyang pagsigaw.

"NO! DON'T YOU F*CK*NG DARE THINK ABOUT IT!"

Nanlaki ang mata ko nang makita kong nagtataas-baba ang kanyang dibdb na parang ang daming kinikimkim na galit sa akin. Ano na naman ba ang nagawa ko? Bakit ba kung ano ang gawin ko ay nagaglit siya sa akin? Na parang lahat ng gawin ko ay masama?

"But...I just want you to sleep with me—"

"FOR PETES SAKE! DO YOU EVEN KNOW WHAT YOU ARE SAYING?!"

Naumid ang aking dila. Napayuko na lamang ako na parang daig pa ang pinapagalitan ng kanyang magulang.

"F*CK! GOD D*MN IT!" Sigaw niya pa bago siya nagpupuyos sa galit na binuksan ang aking pintuan at walang-lingon likod na iniwan akong nag-iisa.

HELIOS scanned  his surroundings with cautious eyes, he might get lucky if he could finally spot the princess in the middle of the passerby’s, but he knew better, a princess with a knight protecting her isn’t that easy to find. This will be a difficult job for him.

“Excuse me, Sir?” Helios turned his head to someone who called his attention. Base sa unipormeng suot nito ay isa itong stewardess. Alam niya ang tungkol sa ibang bansa, ang mga pamumuhay ng mga taong hindi pinanganak na royalty.

Simula bata pa lang ay nakakalabas na siya, sa kadahilanan ay ang kanyang pamilya ay ang mga tinatawag na mga ‘huntsman’. Sila din yung mga matatawag mong espiya ng ilang makapangyarihang pamilya sa england.

“Yes?”

“Are you Mister Demez?” Helios disguised once again as another normal citizen, probably as tourist making his vacation adventurous. Philippines is a perfect place for that since he have researched something about philippines before he got there.

There he realized that Philippines hold numerous beache’s , active volcanoes, breathtaking falls and any other landmarks. Maswerte na nga niyang matatawag ang kanyang sarili dahil bukod sa muli niyang mararanasan ang sarap sa pangangaso ng isang tao ay makikita niya rin ang magandang tanawin na tinatago ng pilipinas.

Inalis niya ang suot na shades binigyan ng nakakaakit na ngiti ang babae. Helios is only an commoner but he has looks qualified to be posted at the cover page of a magazine. Hindi man niya nakuha ang mga kakaibang mata ng mga taga-England ay nakuha niya naman ang iba pang nakakaakit na na features ng mga ito. Katulad ng kanyang mamula-mulang pisngi dahil sa init, ang matangos niyang ilong, ang prominante niyang panga na may ilang tubong balbas na bumagay naman dito.

“Yes, I am, and you must be my guide who will show me around the philippines for first timers?” He asked the stunned stewardess.

“A-ah?! Y-yes, Mister Demez, It’s my obligation to walk you through the taxi that will drive you to your hotel,” Nang makabawi mula sa pagkakabigla ang babae ay bumalik na ito sa pagiging pormal. Hmm…professinal…

Ngumiti si Helios at sinundan ang stewardess sa paglalakad nito, tinignan niya ang kabuuan nito, balingkinitan at maliit, tulad ng inaasahan niyang taglay ng isang pilipinong babae, filipina. But Helios admired the curves and sexy features of the woman, it caught his interest, for the first time in his hunting years, a woman finally caught his attention.

Tinignan niya ang kayumangging balat nito at ang mukha nito na napakaamo na parang walang kamuwang-muwang sa mundo. Her eyes were expressive, and her lips were luscious. D*mn! His buddy sure know how to kick now that he have his eyes set on the most attractive woman that he have seen.

At dahil nalibang siya sa panunuod sa paglalakad nito parang sumasayaw ay hindi niya namalayan na nasa paradahan na pala sila ng taxi.

“Mister Demez, we’re already here, this is the taxi that will take you to your designated staying place,” He watched as the girl talked to the boy who is putting my baggage at the car trunk. Then she turned his head on me and bowed her head. “Have a nice and safe trip, Mister Demez. I hope you will enjoy your stay here in Philippines.”

But before she could turn around Helios called for her attention. “When’s your free time, Miss Pelaez?” The woman froze and turned her startled face at Helios.

“Pardon?”

“When is your free time?” Masyadong gulat ang stewardess sa tanong ni Helios so he patiently tapped the taxi’s opened door and said, “I don’t have all day, so answer me.”

“W-what? Mister Demez, I don’t understand,”

“Kailan ka pwede?” Nakataas ang magkabilang kilay at nakangiting sabi ni Helios, medyo napangitan pa siya sa paraan niya ng pananalita ng tagalog ngunit nagustuhan niya ang gulat na bumalatay sa mukha nito nang magtagalog siya.

“Mister Demez, we are not authorized—“

“And I am giving you the authority to give me your number and tell me your free time,” Helios grinned when he saw the woman’s cheeks slightly turned to red. Muling tinignan ni Helios ang name tag na nakalagay sa damit ng stewardess. “And demand you to tell me your real name.”

“I-Uh…”

“Sabihin mo na at madami nang bumubusina!” Sigaw ng isang driber.

Bigla tuloy nataranta ang babae dahil nakikiusyoso na pala ang mga tao na nasa airport at ang ilan pang nakaparadang taxi ay nakalitaw na sa bintana ang mga ulo para manuod sa mga nagaganap. Alam niyang hindi sila permitted na magkaroon ng relasyon sa kanilang mga customer o terorista at pawang trabaho lang dapat.

Helios grinned as he waited for the woman to say something, So she had no choice but to plead at Helios.

“Uhm…Sir, please get to your taxi now–k-kasi ano…uhh…the manager were to scold me if I have relationship towards our customers, and this is during my working time so I’m sorry Sir if—“

“Can’t you at least tell me your name?”

“P-po?” Really, Helios can’t get enough of the woman’s startled face everytime he would say something surprising. She is just so gorgues…

“B-bakit naman po?”

“Come on, you’re telling me to enjoy, but I won’t unless you tell me your name,” Helios stood confidently there in the middle of their viewers, they seem nervous for her response so in order for this commotion to end, she decided to tell her name. “Well?”

“M-my name is Hershiel Pelaez,”

“Hershiel…” Helios grinned voctoriously at the woman named Hershiel and to her relief, the man already went inside the taxi. “See ‘ya, Hershiel!”

Helios can’t help but to smile as he watch Hershiel who was still dumbfounded while standing where he left her.

This hunt is going to be interesting!