Her Knight Till Night

Chapter 10

__Quiceleth's POV__

"I'M sorry if I completely forgot about your room," Sabi ni Clacesier habang binubuksan ang isang kwarto. Hinintay ko naman na bumukas iyon. "Here, take a look."

Nang buksan niya iyon ay bumulaga sa akin ang kulay puting higaan at ang kulay kremang dingding. A framed art were hung to the wall facing the bed. And when I stepped on the fury white mat just beside the bed I gigled 'cause I like the way it feels. There is also a balcony that is being hid by a light brown curtain. I quickly went there and tried to open it. But I don't know how.

"Here, it's like this," Kinuha niya ang kamay ko na ikinahulat ko. Then he guided it towards the knob and just easily slide it down.

The glassed door swung open and the curtain danced when the wind came. Binitawan niya ang kamay ko na hanggang ngyon ay parang nakukuryente pa rin dahil sa kanyang hawak.

"Did you felt it?" Nagtatakang tnong ko sa kanya, bahagya pa itong napapitlag dahil yata hindi nito inaakala na magsasalita ako bigla.

"What?"

"That tingling feeling..." Sabi ko pa habang iniinspeksyon ang aking kamay na bahagya pang nanginginig.

Nakita ko ang paglunok niya saka ang mukhang pilit na pagkunot ng kanyang noo.

"Nah, you must be imagining some things." Sabi niya saka tumikhim.

He turned his back from me ad walked towards the doorway. Stopping in front of the door he looked at me just to avert his eyes on somewhere else.

"Take a bath at that door," Tinuro niya ang pintuang nandito lang sa kwarto na ito. "I p-prepared the bath for you since you don't know how it works. Hinanda ko na rin ang damit mo, I only have boy's clothes so bare with it. After you're done, meet me downstairs."

Pagkasabi niya n'on ay sinarado na niya ang pintuan. Ako naman ay nilingon ang sinasabi niyang pintuan. Nang buksan ko iyon ay nakita kong isa rin iyong paliguan.

I heaved a sigh and pulled all my clothes off.

ISANG black na damit na ngayon ko pa lang nasusuot ang pinasuot niya sa akin. Akala ko nung una ay isa iyong cloak dahil sa hood, Kaso hindi iyon open at hanggang hita ko lang siya. Sinuot ko rin ang pants na ang soft sa pakiramdam.

I don't know what I am wearing but somehow, I kinda like it.

Nang makababa na ako sa hagdanan ay nadatnan ko si Monster na nakaupo sa isang sofa. May hawak ito na kung ano ba nakatapat sa tenga nito habang nagsasalita.

"I don't care if he have a family, it's his fault anyways..."

Biglang naging mabagal ang paglalakad ko habang pababa ako.

"Where are the other pawns doing?" Kumunot ang noo ko nang marinig ko iyon, Pawns? Nagche-chess ba yung kausap niya?

"I'll leave the rest to you, make sure that you finish your job. Don't leave any evidence..."

Sa totoo lang nga wala akong maintindihan sa mga pinagsasabi niya. Nang binaba na niya ang kung anuman ang hawak niya ay bigla siyang napalingon sa akin.

"How long have you been there?"

Ngumiti ako. "Just now."

Sabi ko at tuluyan ng lumapit sa kanya. Hindi na ako nagtanong tungkol kanina kasi alam kong hindi ko din naman iyon maiintindihan.

"Sit."

He gestured his hands to the place beside him. Sinunod ko naman siya at umupo ako. Nang tumayo siya ay tatayo na sana ako kaso pinigilan niya ako.

Magtatanong na sana ako kung anong gagawin niya nang bigla siyang lumuhod. Then his warm hands gently touched my right foot. I almost winced by the contact, I was about to pull my foot but he stopped me.

"Stay still." Natigilan ako nang may makita akong itim na bagay, para iyong sandals na sinusuot ko pero kakaiba ito. May tali pa iyong disenyo na hindi ko alam kung para saan.

Sinuot niya iyon sa paa ko at tinali ang tali sa hindi ko msundan na proseso.

"This shoe is called Sneakers." Napatingin ako sa kanya nang bigla siyang magsalita, pero nakapokus lang siya sa ginagawa niya. "It's different shoe you used back at your kingdom. It's comfortable on your feet, you'll get use to it."

Nang matapos na siya sa isa kong paa ay ang kabila naman ang sinuotan niya ng Sneakers.

"Uhm..." Tinignan ko ang suot ko na black. "What is this cloak like thing called?"

"A what?" He asked, his head almost snapping as he looked what I am talking about. "Oh, it's a sweatshirt."

I creased my forehead. "Why do you call it sweatshirt?"

"That's what everybody call it the moment it is made."

"Why? Is it made of sweat or is it made for sweat?"

Napatingin ito sa akin na parang naguluhan sa tinanong ko.

"I don't get it," Sabi ko na habang tinitignan ang suot kong...sweatshirt. "They should have called this hoodyshirt, that name suits this better since it has a hood. At maluwag pa sa akin," Ani ko habang nakangiting pinakita sa kanya ang kamay ko na halos di na makita sa sobrang luwang nito sa akin. "Who owns this? Bakit ang laki, obeese ba yung may ari nito?"

Natigilan ito saka napamulagat sa akin na parang hindi makapaniwala sa sinabi ko.

"I'm the only one here so who do you think owns that?!" There's something is his voice that somewhat sounded offensive. "And do you really think that I am obeese?"

Tumingin ako sa suot ko na halos umabot na sa tuhod ko at ang kamay ko na parang malaki dahil sa extra cloth na nakalaylay, saka ko siya muli tinignan. Unti-unti akong tumango.

"Hmm-hmm, it seems so," Sabi ko.

Hindi na siya nagsalita at tumayo na lamang.

"Saan ka papunta?"

"Lalabas tayo para bumili ng damit mo na hindi pang-obeese!" Anito habang sinasabi ang 'obeese' ng may pagdidiin.

Napangiti ako saka pinantayan siya sa paglalakad. "Sige!"

Nakita ko na napatingin siya sa akin na parang hindi makapaniwala. Umangat pa ang bibig nito na parang may sasabihin pero walang boses na lumalabas d'on. May sasabihin ba siya o wala?

"f**k it!" Tumingin ako sa kanya nang may bigla siyang sabihin. May kinakausap kasi ito sa 'communication device' nito. Dinala niya daw ako sa mall. At nasa loob kami ng isang lugar kung saan ang daming matataas na sandals.

Tumigil ako sa pagsusuot ng sandals at tumingin sa kanya. Nakakunot kasi ang noo nito na para bang may hindi ito magandang naririnig.

"What do you mean that the league is under attack?! Can't you guys work your asses off?!"

Nilibot ko ang paningin ko nang bigla siyang mapatingin sa akin. Saka ako tumayo kahit na nahihirapan ako sa paghakbang sa suot ko na mataas na sandals daw.

"No, before I get there, make sure that all of those pawns will be f*ck*ng gone," Nakita kong nagtagis ang bagang niya na parang naaasar sa kung anuman ang sinasabi ng nakausap niya.

I tried to walk towards him, I really tried, but you see, the heels that I'm wearing is hard to wear. I tripped and I fell on the ground, my face almost hitting the floor but it's a good thing that I turned my face on other side.

"What the-" Nakaramdam ako ng dalawang braso na nag-angat sa akin mula sa pagkakalugmok sa sahig.

He tried to steady me since I am strugling to get on my knees.

"Are you that st*pid? F*ck! What if something happened to you?!"

Tumango ako. "There is something, you see, I tripped," Inosenteng sagot ko na ikinasabunot niya sa ulo niya.

"How am I supposed to leave you, kung paglalakad pa lang ay napapahamak ka na?"

Hindi siya nakatingin sa akin habanh sinasabi niya iyon. At saka mahina pa kaya hindi ko alam kung kinakausap niya ba ako o hindi.

Lumingon ako kung saan nakatingin ang kanyang mata.

"Who are you talking to?" Curious na tanong ko habang tinitignan din ang lugar na tinitignan niya.

"I'm not talking to someone else, I'm talking to you!"

"Ahh..." Tumango-tango ako na parang doon lang nalaman ang katotohanan.

"By the way do you like that sandals?" Naka-kunot noong tanong niya.

Umiling ako, muntikan na nga ako mamatay dahil diyan kanina.

"Then what do you like?" Tanong nito na parang naiirita na ito sa akin na ikinatigil ko. Hindi ko alam kung bakit siya biglang nairita, kanina lang ay maganda pa ang ugali niya.

Hindi ko na pinuna pa yung mabilis na pagbabago ng ugali niya at tinuro ang sneaker na pinasuot niya sa akin kanina.

"Sneaker?" Bigla ay parang nawala ang pagkataranta nito. "That's a first, I never met a royal princess who choose to wear sneakers..."

He said that in wonder. Then he shook his head and turned to the...uhm...girl who is watching us since we got here.

"Get me one of the best sneakers on your merchendise," He said to the girl, the girl smiled and bowed her head a little.

Nakita ko namang pasulyap-sulyap siya sa orasan niya. Parang may hinahabol ito na ewan habang pinupukpok niya ang fingers niya sa lamesa.

Nang sa wakas ay makabili na kama ay agad na naglakad siya papunta yata sa labas ng mall. Kahit na parang gusto ko pa libotin ang kabuuan nito.

"That's it for today, we gotta go."

Nang makarating kami sa magic courser ay hindi niya muna iyon pinaandar.

"Pag iiwan kita sa bahay, do you swear that you're not going out?"

Hindi ako sumagot ngunit tumango na lamang ako.

"Tss...your a pain in the ass, your much bigger obligation than I thought you would be," Sabi niya na ikinatahimik ko. "I need to drop you off to someone I could trust before I go."

Tumahimik bigla sa kotse, ngunit pinaandar na niya iyon. Napatingin naman ako sa isang aso na dumaan kasama ang isang bata. Hanggang sa naalala ko.

"Archiel?"

Bigla siyang napatingin sa akin sa salamin. And without warning the speed became more fast than normal. I almost hit my face at the seat.

Saan naman kami papunta?