Dağhan sabah erkenden gitmişti. Eskiden her anını bildiğim insan ile ilgili şimdi hiçbir şey bilmiyordum. Bilmek istediğimi de sanmıyordum. Öğlene doğru kapım tıklatıldı. İçeri yine elinde kutu ile giren yardımcımızın adını bile sormamıştım hala. Korkuyordum. Dağhan' ın onunla ilgilenmediğini biliyordum artık. Evdeki kimsenin ağzına böyle bir laf vermek istemiyordu. Bu da bir gelişmeydi aslında. En azından yine birileriyle ilişki yaşayıp beni anlamamış eş rolü oynamaya zorlamıyordu. Kız kimbilir hakkımda ne düşünüyordu ama elimden başka türlüsüde gelmiyordu. Dağhan' ın yaptığını unutamıyordum. Genel itibarıyla soğuk biri olarak görünmek, kimse ile yakın ilişki kurmamak en iyisiydi. Dağhan için birini öldürmek o kadar kolaydı ki, tanıdığım birinin daha ölümünü görmek istemiyordum.
' A
