เช้าวันเสาร์ เมลินตื่นขึ้นด้วยหัวใจที่เต้นแรง
ความรักที่เธอมีต่อพ่อเลี้ยงตะวันชัดเจน แต่หัวใจกลับเต็มไปด้วย ความกังวลเกี่ยวกับอุปสรรคใหม่ที่กำลังเข้ามา
เธอรู้แล้วว่าความรักครั้งนี้หวานชื่น แต่ก็เต็มไปด้วยความเสี่ยง
ช่วงสาย เมลินเข้าไปในห้องทำงานของตะวัน
เขากำลังนั่งจัดเอกสารด้วยความตั้งใจ
“สวัสดีครับ เมลิน” ตะวันยิ้มให้
มือของเขาสัมผัสมือเธอเบา ๆ อีกครั้ง
เมลินหน้าแดง หน้าอกเต้นแรง
หัวใจเธอสับสนระหว่างความอบอุ่นและความกังวล
“ฉัน… ฉันหวังว่าเราจะผ่านมันไปด้วยกัน” เมลินพูด
ตะวันมองเธอด้วยสายตาอบอุ่นและจริงใจ
“ครับ… ผมก็หวังเช่นนั้น”
สายตาของทั้งคู่ประสานกันเต็มไปด้วย ความรักและความอบอุ่น
บ่ายวันเดียวกัน เมลินและตะวันช่วยกันรดน้ำต้นไม้
ตะวันเอื้อมมือมาช่วยจับมือเธออีกครั้ง
มือของเขาสัมผัสมือเธอ ยาวนานและใกล้ชิดเกินกว่าที่เคย
เมลินหน้าแดง หน้าอกเต้นแรง
“ฉัน… ควบคุมตัวเองไม่ได้
