เช้าวันอังคาร เมลินตื่นขึ้นด้วยหัวใจที่เต้นแรง
แม้ว่าความรักต่อพ่อเลี้ยงตะวันจะชัดเจน แต่เธอก็เต็มไปด้วย ความกังวลเกี่ยวกับอุปสรรคและความลับที่ตะวันเปิดเผยเมื่อวาน
แสงแดดสาดเข้ามาในห้องนอนอบอุ่น แต่หัวใจของเธอกลับ สับสนและตึงเครียดอย่างแรง
ช่วงสาย ตะวันเรียกเมลินเข้าไปในห้องทำงาน
“เมลิน… เราต้องวางแผนรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น”
เมลินรู้สึกหัวใจเต้นแรง
“คุณหมายถึงอะไรครับ?” เธอถามเสียงเบา
ตะวันถอนหายใจลึก
“เรื่องอดีตของผม… ผมกลัวว่ามันจะกลับมาส่งผลต่อเรา”
เมลินสบตาเขาเต็มไปด้วยความเข้าใจและกังวล
“เราจะผ่านมันไปด้วยกันค่ะ” เธอพูด
ตะวันยิ้ม แต่สายตาแฝงไปด้วยความกังวล
“ครับ… ผมก็หวังว่าเราจะไม่ปล่อยให้อะไรมาทำลายเรา”
บ่ายวันเดียวกัน เมลินและตะวันออกไปเดินเล่นรอบบ้าน
บรรยากาศเงียบสงัดและเต็มไปด้วยความใกล้ชิด
มือของเขาสัมผัสมือเธอเบา ๆ
เมลินหน้าแดง หน้าอกเต้นแรง
“ฉัน… ฉันไม่อยาก
