"คุณนายต้องการอะไรคะ"
เพ็ญรดีได้ออกจากโรงพยาบาลเมื่อเช้านี้หลังจากพักรักษาตัวอยู่เป็นอาทิตย์ ชมจันทร์ที่คอยดูแลเป็นพยาบาลพิเศษให้เพ็ญรดีตลอดเวลาที่อยู่โรงพยาบาลพอได้กลับบ้านเธอก็ตามมาดูแลเป็นอย่างดีอีก เพียงเพ็ญรดีเรียกหาเธอก็จะรีบวิ่งมาดูทันที แถมไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหนก็ไม่เคยบ่นอีกด้วย
"ไปให้พ้นๆ อย่ามาเป็นตัวถ่วงของลูกชายฉัน เธอก็ควรจะรู้ว่าเขาเป็นใครแล้วควรจะมีคู่ครองแบบไหน ไม่ใช่เธอที่มาจากบ้านป่า"
ใบหน้าที่ยังคงความสวยแม้อายุจะเข้าหลักหกแล้วชะเง้อมองออกไปนอกห้องที่ตัวเองพักอยู่ เห็นลูกชายกำลังก้มหน้าทำงานอยู่ไกลๆ ก็สบโอกาสพูดสิ่งที่อยากพูดออกมาทันที เธอทนมาเป็นอาทิตย์แล้วที่ต้องเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้เธอจะไม่ทนอีกเพราะมันไม่ใช่นิสัยของเธอ
"คุณนาย"
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอถูกเพ็ญรดีไล่แต่ทุกครั้งมันก็ทำให้ชมจันทร์ใจหายไม่น้อย เธอรู้ว่าเธอไม่คู่ควรแต่ในใจของเธอมีเพียงสิงหราชคนเดียวเท่า
