Kendimi bir bilinmezliğin içine bıraktığım farkındayım. İlk başlarda başıma daha fazla ne gelebilir ki diye girdiğim bu yolda, şimdi çıkmaz sokağa girmiş gibi hissediyorum. Bazı şeylerden kaçmaya çalışsam da olmuyor. Tuğrul'a aşık olduğumu kabul etmişken, şimdi onunla ilgili gelecek hayalleri kuramamak beni boğuyor gibi. Onun alması gereken bir intikamı varken bu uğurda beni harcayıp, harcamayacağından emin bile değilim. İkimiz yalnızken her şey daha güzel ve farklı. Fakat çevremizde insanlar varken aynı şeyleri söyleyemem. Tuğrul bana göre çok yetenekli bir oyuncu. İnsanların içinde hemen duygularını saklayıp, girmesi gerektiği rolüne giriyor. Bense hangisi gerçek Tuğrul anlamaya çalışıyorum. Bazı anlar gözlerinde ki bir bakışta nefret ve öfkesini görüp korkarken. Bazen de tatlı diline ta
