Tuğrul ve Tuğçe'nin sarılıp uyumuş halini görünce odaya döndüm. Sanki içime kocaman bir öküz oturdu öylece kaldım. Serpil abla ne kadar da haklıymış, dile getirmese de her çocuğun babaya ihtiyacı vardır derken. Ben elimden geldiği kadarıyla Tuğçe'y le hep ilgilendim, çok sevdim. Ama görüyorum ki istemesem de eksik kalmışım. Derdinin ne olduğu belli olmayan bir kadın yüzünden kızım babasız büyümüştü. Emine hanımı ilk gördüğümde ne kadar güzel, kibar bir kadın diye sevmiştim. Tabi sonradan içinden başka şeyler çıkmıştı. Bana git, kendini kurtar derken bile gerçekten benim iyiliğimi düşünüyor sanmıştım. O gün bana Tuğrul'un vurulduğunu söylemiş olsaydı asla gitmezdim.
.....
Bir haftadır bu evdeyiz ve artık bir yol izlemem gerekiyor. Tamam Tuğrul, ve Tuğçe için her şey iyi gidiyor, ama kend
