Kimsenin bilmediği şeyleri yaşayıp, anlattığın da kimsenin sana inanması aslın da çok normal bir şey. Lakin biz inanmıyoruz diye onun gerçek olmadığı anlamına da gelmez. Arif öyle şeyler anlatıyordu ki, anlattıklarının sadece hayal ürünü olduğunu düşünüyorduk. Aklının ona oyunlar oynadığına inanmak Arif'e inanmaktan daha kolaydı çünkü. Arif'in geçmişini bir kez daha incelediğim de aslında söylediği şeylerin doğruluk payını gözlerimle görmeye başladım. Üstün zeka diye nitelendirilen birisi. İlk okulda anlaşılmış bu zekası. Arif yetim hanede büyümüş birisi, ve hiç bir akrabası yok. Liseyi sadece iki sene okumuş, ve onu üstün yetenek diye mezun etmişler. Üniversite için Oxford ve Harvard'dan teklif almış. Fakat kendi ülkemde okuyacağım diyerek gitmemiş. Sanırım ilk yanlışı orada yapmış. Sonra
