Bazen en büyük mutluluk yaşadığımız rutindir. Ne kadar şikayet etsek de bu duruma, rutinimiz bozulunca anlıyoruz kıymetini.
Benim de artık bir rutinim vardı, ve açıkcası bu rutini çok sevmiştim. Tuğrul ile müthiş giden bir ilişkimiz vardı. Tuğçe artık babasını tamamen kabullenmişti. Öyle ki benim neden kardeşim yok demeye bile başladı. Tabi bu konuda birilerinin dolduruşuna geliyor da olabilir. Tuğrul ve Pars'dan şüpheleniyor olsam da Tuğrul daha ağır basıyor. Pars'ı daha az görüyor sonuçta, yoksa eminim ki oda asla rahat durmaz.
Pars kuzen olduğumuzu öğrenince çocuk gibi sevinmişti. Aslında ben de çok sevinmiştim. İkimizin de kardeşi yoktu ve artık kardeşim olmuş gibiydi.
Tabi onlar Ankara'ya evlerine gitmişlerdi on beş gündür görmüyorum, keşke buraya taşınsalar.
Seda'nın önce psikol
