Hazırlandım aşağı indiğim de Tuğrul oturduğu yerden kalkıp "Pavyona gitmeye bu kadar hevesli olduğunu hiç anlamıyorum. Hadi hayırlısı.." kapıya doğru yürümeye başladı. Bende arkasından hızlı adımlarla yetişmeye çalıştım. Tabiki de Tuğrul öyle hemen kabul etmedi. Giyeceğim kıyafeti bile kendi seçmişti. Pavyona kot pantolon ve tişörtle benden başkası gitmez herhalde. Hani süslenip, püslenip gidiliyordu. Neyse artık köprüyü geçene kadar ayıya, dayı diyeceğiz mecbur. Pavyona gitmeyi neden bu kadar çok istediğimi sorsada söylemedim şimdilik. Ama merakımı giderince söylerdim artık.
Tuğrul ve Cabbar'la birlikte yarım saat süren araba yolculuğumuzdan sonra
"İn bakalım pavyon gülü" diyerek benle dalga geçmeye çalışan Tuğrul'a inat ciddiyetimi bozmadan indim. Işıl, ışıl yazılarla yazılmış (Kiraz
