Stolen Glances

Chapter 1

[Navy's POV]

Cancelled daw yung klase ni sir Arnesto dahil may importanting siyang lakad". Sabi ng kaklase ko.

Agad akong nag-pack ng gamit ko. Dahil last subject naman namin si sir Arnesto, and honestly, gusto ko na talagang umuwi. Nakakairita na dito sa school especially yung mga faces ng mga tao dito. Choss!!!

Habang naglalakad ako palabas, nakita ko si Auri. I quickly looked away and pretended I didn't see him. Yeah, totoo wala akong gana makita yung mukha niyang bwesit.

"Libre kita!" sigaw niya.

Napapikit ako. "Fuck... what is wrong with him? Hindi niya kailangan sumigaw," I whispered.

Bigla na naman siyang umakbay sa'kin.

"Pwede bang lumayo ka ng konti? Wala ako sa mood lalo na nakita ko mukha mo," sabi ko, masungit.

"Sungi-"

"What?" inunahan ko na agad siya.

"Samahan mo ako, libre kita, promise." Tinaas pa niya yung kamay niya parang nanunumpa.

"Okay..... pero make sure na masarap yung ililibre mo sakin ah."

"Of course. Tara." Sabay hablot niya sa kamay ko.

Lumabas kami ng gate at naglakad ng konti hanggang makarating sa sinabi niyang place.Manong, pabili po ng limang balut," sabi niya habang inaabot yung bayad.

Pinapanood ko lang siya habang binubuksan niya yung balut at kinakain. First time ko makita yun, para lang itong boiled egg.

"Oh, ito sayo. Masarap 'yan." Inabot niya sakin yung may crack na.

Tinitigan ko muna....then may nakita ako-may sisiw sa loob.

Nabitawan ko agad.

"f**k! What is this?! Wait....chick ba 'to?! Oh my God! Kinain mo 'yan, Auri?!" tanong habang gulat na gulat at itinuro ang balut.

"Yeah, bakit? Ang sarap kaya."

Iluwa mo 'yan, Auri! Oh my God! Bakit niluto ni kuya manong ang mga chicks na yan and ibininta? May karapatan silang mabuhay! Makita ang pamilya at mother hen nila!" halos mangiyak-ngiyak kong sabi.

Bigla siyang tumawa. Pati yung mga tao sa paligid.

"Why are you laughing, huh?! I'm serious, Auri! If ikaw yung chick, okay lang ba sayo na hindi mo makita family mo? Stop laughing, it's not funny!"

"Pasensya na po, manong....first time lang kasi ng kaibigan ko kumain ng ganito eh. Alam niyo na, rich kid," natatawa niyang sabi.

"Okay lang po," sagot ni manong at natatawa din.

What are you doing, Auri?" mahina kong sabi. "Dapat mag-sorry sila sa nanay nung chicks..."

Pero wala, tawa lang sila ng tawa. "You're too innocent nav"

Nainis na ako, kaya umalis nalang ako nang hindi nagpapaalam. Pero sumunod siya.

"Hatid kita?"

"No, thanks! And I still hate you."

"Galit ka pa rin? I explained everything naman... nakakahiya din kasi ginawa mo kanina Navy eh, naghahanap-buhay lang kasi si manong," sabi niya while nagso-sorry.

"Sorry na, Navy. Hindi na mauulit."

"Sana hindi mo nalang ako sinama kung ikakahiya mo lang ako," sabi ko, sabay talikod.

Sakto dumating si Manong Felix, kaya sumakay na ako at umuwi.

I'm already 17, pero hindi pa rin ako pinapayagan nina mom and dad mag-commute. Hanggang ngayon may hatid-sundo pa rin. Super strict nila pero na iintindihan ko they are just protecting me kaya nga love na love ko sila eh.

Pagdating ko sa bahay, sinalubong agad ako ni Dad.

"Our princess is here."

He hugged me at hinalikan sa noo.

"Where's Mom, Dad?"

"Speaking of mom.....I'm here, sweetheart," sabi ni Mom habang nakangiti.

"How's your day, sweetheart. Everything's fine?" Mom asked me."

"Not okay, mom!"

" Why naman anak?!"

"Ummm.....Mom, Dad may tanong ako....have you ever eaten balut?"

Yes, sweetheart. Favorite namin 'yan dati," sagot ni Dad.

"Kanina kasi... sinabi ko kay kuya manong na bakit niya niluto yung chicks......"

Bigla silang natawa.

"Too innocent, sweetheart," sabi ni Dad.

"Go upstairs na sweetie, maligo kana anak para makakain na tayo at tsaka na natin pag usapan yan," sabi ni Mom and she smiled.

Pagpasok ko sa room ko, yun pa rin iniisip ko.

Bigla ko tuloy siyang naalala....yung tawa niya kahapon.

He was laughing so hard.

And I can already hear his voice in my head " You're too innocent Nav..."

Ewan ko ba. Naiinis ako... pero at the same time hindi ko mapigilan ngumiti. Haysttt ano ba tong iniisip ko.....

Kinabukasan, nagising ako nang late.

"s**t!" I'm late na huhu! Nagmadali akong maligo at magbihis.

"Mom, Dad, good morning! Good morning, Manang!" sigaw ko habang palabas.

Where are you going?" tanong ni Dad.

"I'm late na! Sa school na ako kakain!"

"Don't pressure yourself too much, anak," sabi ni Mom. "We're always proud of you."

Ngumiti ako. "I love you, Mom."

"Oo nga sweetheart, kahit boyfriend wala kapang pinakilala sa amin. Nag iisa kalang na anak namin ng mommy mo kaya gusto namin magka apo ng marami sayo HAHAHAHA." Sabay tawa ni daddy.

"Haystt! Parang minamadali niyo naman ako na magka asawa mom, dad eh" yumakap ako sa kanila. I love both of you so much mom and dad more than of my life,and they both kissed me. I really have to go na po mom and dad!"

"Sige, take care anak and good luck sa pag aaral mo."Sabay na sabi nila.

Pagdating ko sa school, nakita ko si Auri sa gate, nakangiti.

I admitted he's so handsome especially when he smiles... shittt ano ba 'to, Navy Celeste?!

"Bakit hindi mo sinasagot yung mga tawag ko, Y. U. N. G. M. G. A T. A. W. A. G. K. O" he spelled it! Bigla nalang bigla ang mood niya, kanina nakangiti pa choss.

Pake mo?" Pagsusungit ko.

Nag- aalala lang ako sayo Nav, hindi ko alam kung galit kalang ba saakin kaya hindi mo sinasagot or may nangyaring masama sayo." Aniya

Ang OA masyado choss" I'm okay Auri, tsaka na tayo mag usap okay!? Dahill malalate na tayo at kunag gusto mo ma late bahala ka mag isa, mauna na ako.

Naglalakad na ako papasok sa classroom namin at naka sunod lang sakin si Auri. I just ignored him until nakarating kami sa classroom. Nakapagpahinga naman ako saglit at dumating na si sir Ramon, nag discuss siya at nag discussed hanggang matapos na ang klase siya.

"Auri, I'm hungry. Pwede bang samahan mo ako sa cafeteria?"

"Hindi ka nanaman kumain Nav?" Tanong niya sa mahinang boses

"Yep, late na kasi akong nagising."

"Tara sa cafeteria" sabay hablot niya sa kamay ko.

"I admitted kahit minsan naiireta ako kay Auri ang cute niya especially when he cares about me."

"Pagkatapos namin kumain ay bumalik na kaagad kami sa classroom, oo namin kumain dahil pinilit ko si Auri na kumain. Kung hindi siya kakain hindi rin ako kakain kaya no choice siya haha."

"Habang naglalakad kami papuntang classroom biglang nagsalita si Auri"

"Nav, sorry about what happened yesterday. Hindi ko sinasadya iyon, kung alam kulang na hindi ka pala kumakain ng balut hindi nalang sana kita dinala doon."He said sincerely.

"It's okay Auri, just forget it. I asked mom and daddy about that balut and they said favorite daw nila iyon when they were young. I was just shocked yesterday because it was my first time to saw it." I replied

"By the way done kana sa project mo? Tomorrow na deadline non "Auri asked.

"Yeah, I'm done na sa project ko. Um, we have a quiz tomorrow naka pag review kana ba Auri?" Pabalik na tanong ko.

"Hindi pa eh, hindi ako maka focus kagabi sa kakaisip kung okay kalang ba or galit kapa sakin." nag baby talk siya and he laughed.

"Haha hindi bagay sayo." paninira ko.

Nakarating na kami sa classroom at sakto dumating din yung teacher namin.

****

[Auri's POV]

I called her many times, but she didn't answer the calls or messages. What was wrong with her? I explained everything to her earlier, pero sa tingin ko hindi pa niya na-get iyon.

I was reading my books, thinking of her, but I couldn't focus, so I stopped at magpahinga na lang.

HAHAHAHAHHAHAHAHAHAHAHAHAHHAHAHAHAHAHHAHAHAHAHAHWH

Bigla akong natawa nung naalala ko yung nangyari kanina. "She's so innocent," I whispered, then drifted off to sleep.

KINABUKASAN

I woke up at exactly 6:00 AM, the soft light from my room's wide glass windows already filling the space.

Kahit may kasambahay naman kami, I still chose to prepare breakfast for my younger sister para naman makapagpahinga na rin si manang. May pasok pa siya at 7:30 AM, while ako naman 8:00 AM pa.

Grade 1 pa lang siya, so I make sure everything is ready for her-food, water, even her things.

Ayoko rin gisingin si Mommy. Kahit na we live comfortably, I know pagod pa rin siya sa pagma-manage ng ibang responsibilities sa bahay at sa business.

Tatlo lang kaming nandito sa bahay-ako, yung kapatid kong babae, at yung pinaka-maganda naming Mommy.Si Daddy naman nasa abroad. He's in Australia, managing our company there. At the same time, he's also a doctor, kaya mas lalo siyang busy.

We live in a big house, may sariling driver, may kasambahay, and we have everything we need...and more.

Pero kahit ganun, hindi ko pa rin kinakalimutan yung value ng effort.

Kahit may tumutulong sa amin, I still do things on my own sometimes. Like preparing breakfast for my sister ay ibang gawaing bahay.

"Kuya..." she said sleepily habang pababa ng stairs.

"Good morning," I smiled. "Kain ka na, I made your favorite."She smiled and sat down.

Si Daddy, kahit mayaman na kami, patuloy pa rin sa pagtatrabaho. Managing a company abroad while being a doctor isn't easy.

Si Mommy, kahit nandito lang sa bahay, she makes sure everything runs smoothly and sometimes she manage our business here.

And me?

I have to live up to that.

****

Then, Navy.

Sobrang yaman din nila, maybe even more than us.

Nakukuha niya lahat ng gusto niya, and everything seems easy for her.

But I know her.

Hindi lang siya "rich girl."She's more than that.

And for some reason...

Even I have everything that I need

there's still something missing.

And somehow...

I think it's her.

****

Tomorrow is March 3, 2018. Navy's 18th birthday. I asked her if she had any plans for her birthday, pero sabi niya, "Wala." Pero ako, I already had a plan for her birthday.

"Nav, punta tayo sa beach bukas," pag aaya ko sa kanya.

"Um... I'm not sure. Titignan ko kung may free time ba ako tomorrow. Ang dami kasi ng gagawin, eh, at kailan ko pa naman matatapos," she answered.

"That's not a question babygirl! Sunday naman bukas. Naipasa mo na din yung pt mo at tapos na din tayo sa quiz kahapon. May iba pa bang pinagagawa si Sir sayo?"

"Wala naman, parang gusto kulang mag study, advance lang ganon," aniya.

"Nav, bigyan mo din ng oras ang sarili mo sometimes. Wag puro pag-aaral nalang inaatupag mo, baka mauwi ka lang sa pagiging matandang dalaga niyan nako nama! HAHAHAHA." I teased her and laughed.

"Oh, what a good joke, huh?" Sabay pandidilat ng mata niya. "Cute mo!"

"Maldita talaga! Basta, bukas 4 AM ha? Doon sa favorite natin na beach." Nandiyan na yung sundo ni Navy at nagpaalam na siya sa akin.

Naglakad lang ako pauwi dahil malapit lang naman yung bahay namin sa school. Pagkadating ko sa bahay, nagmano ako kay Mommy at yumakap.

"Anak, magpalit ka muna ng damit pambahay para makakain na tayo," sabi ni Mommy.

"Opo, mommy. Saglit lang po ito." Pagkatapos magbihis, pumunta na agad ako sa kusina.

"Hali ka na dito, anak. Kumain na tayo. Niluto ko yung paborito mong adobo," sabay ngiti ni Mommy.

"Thank you, Mom. You're the best Mom ever," at sabay halik sa noo niya. Nagkwentuhan kami tungkol sa mga nangyari sa araw namin at nagta-tawanan.