Chapter 57
(Nerix’s POV) "Master Nerix?" Agad akong napalingon ng may tumawag sa akin and I saw Rex there, natulala na lang ako at tila napatitig siya sa akin. Nagulat marahil siya dahil nakita niya akong umiiyak. Buti na lang din at siya ang nakakita sa akin at hindi ang ibang tao, mas okay ng makita niya ako kaysa kung sino pa. Kilala ko rin naman siya, isa siya sa mga kasamahan naming assassin. "Use this," Rex said. He then offered his hadkerchief, naiyak naman lalo ako dahil sa ginawa niya. Sana si Vanes na lang siya, mas comforting kapag alam kong si Vanes ang gumagawa nito sa akin. "Master? Hoy, sorry na ano bang ginawa ko?" natatarantang tanong sa akin ni Rex but I just cried so loud. Hindi ko na rin pinansin ang mga taong nakatingin sa amin and I just cried and cried. "Tell me Rex pang
- Writer
