Sariwa pa sa balat niya ang mga pasa, at sariwa pa sa isip niya ang takot kagabi na nangyari kagabi. Nakatalikod siyang nakahiga sa kama at nasa tabi niya ang asawa.
“Hon… look at me, please,” sabi ni Hugo, halos pabulong. “I swear, it won’t happen again. I’ll be better. I’ll fix myself.”
"Fix yourself?" Tumawa sa loob si Alejandra, isang mapait at walang tunog na tawa. Hindi naman ako ang sirang kailangan ayusin, kundi ito.
Tinanggal niya ng dahan-dahan ang kumot sa kanyang mga binti, sumulyap sa kanya sandali, pero agad binaling muli ang tingin. Hindi niya kayang tingnan ang mukha ni Hugo. Hindi pa ngayon.
“Huwag mo akong pilitin magsalita,” mahina ngunit matigas niyang sabi. “I don’t have the strength.”
Huminga ng malalim si Hugo, pero hindi siya tumigil.
“I know… I know I hurt yo
