คีติกาตื่นมาทำอาหารเช้าให้เขาตามปกติ เธอจะทำจนกว่าวันที่เขาจะบอกว่าไม่ต้องทำ เย็นนี้มารดาของเขานัดรับประทานมื้อเย็นที่ครัวปิยะดา เธอไม่ได้พูดย้ำเพราะเกรงว่าเขาจะรำคาญและคิดว่าเขาคงจำนัดหมายได้ คนอยู่ด้วยกันโดยไม่มีความรักเป็นพื้นฐานก็เหมือนมีระเบิดเวลาติดตัว ขณะที่นั่งรับประทานข้าวต้มปลาอยู่คนละฝั่งของโต๊ะอาหารคีติกาก็ลอบมองใบหน้าเขาอย่างที่ไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว หรืออาจจะรู้เธอก็ไม่ทราบได้ บรรยากาศระหว่างเขาและเธอยังคงอึมครึมน่าอึดอัด เมื่อวานมีผู้หญิงสองคนเข้ามานั่งรับประทานอาหารในร้าน หนึ่งในสองคนนั้นคุยโทรศัพท์พร้อมกับชำเลืองมองเธอ เธอรู้สึกได้ว่าเป็นการคุยที่เจตนาให้เธอได้ยินด้วย เหตุการณ์ที่เขากลับบ้านดึกเมื่อคืนก่อนกับชื่อบริษัทที่ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยถึงมันตรงกับผู้ชายที่ชื่อเฮียเติ้งคนที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้... ไม่ใช่คนอื่นที่บังเอิญชื่อเหมือน รับประทานอาหารอิ่มแล้วทั้งสองคนก็แยกย้ายกัน

