THE TWIN I NEVER WAS

Untitled

EPISODE 2

The Montreal Residence

First time pa lang ni Gabriel Buenafuentez na makapasok sa loob ng Montreal residence.

Marami na siyang napuntahang bahay ng mga mayayamang businessman dahil na rin sa trabaho niya. Madalas din niyang nakakasalamuha ang mga taong kabilang sa mataas na lipunan.

Kasama na roon ang pamilya Montreal.

Ilang beses na rin niyang nakikita sina Mr. Arthur Montreal at ang asawa nitong si Miriame sa iba't ibang parties na dinadaluhan ng mga kilalang businessmen.

Pero hanggang bati at simpleng handshake lang ang mga naging interaction nila.

Ngayon lang siya nagkaroon ng pagkakataong makausap ang mga ito nang ganito.

Pagkapasok pa lang ng sasakyan niya sa gate ng Montreal residence, napatingin na agad si Gabriel sa paligid.

Maganda ang lugar.

Malawak ang garden, maayos ang mga halaman, malinis ang mga pathway, at bawat bahagi ng property ay halatang inaalagaan nang mabuti.

Pero hindi lang ang bahay ang napansin niya.

Pati ang mga taong nagtatrabaho roon.

Mula pa lang sa gate, ramdam na niyang maasikaso at magalang ang mga staff.

May bumati sa kaniya, may nagbukas ng pinto, at may agad na nag-assist sa kaniya papunta sa loob.

They really take care of their people.

Napaisip si Gabriel.

Hindi lahat ng mayayamang pamilya ay ganito.

Elegant pero welcoming ang atmosphere ng bahay.

“Mr. Buenafuentez, naghihintay na po sa inyo si Mr. Montreal.”

Tumango si Gabriel.

“Thank you.”

Pagpasok niya sa main entrance, lalo niyang nakita kung gaano kaganda at kaayos ang loob ng bahay.

Simple pero elegant.

Malinis.

Organized.

At halatang bawat bagay ay may sariling lugar.

Hindi nagtagal, may nakita siyang lalaking papalapit sa kaniya.

“Gabriel.”

Agad siyang napatingin.

Si Arthur Montreal.

“Mr. Montreal.”

Iniabot nito ang kamay sa kaniya.

“I'm glad you could come.”

Tinanggap ni Gabriel ang handshake nito.

“Thank you for having me, sir.”

Ngumiti si Arthur.

“I've been wanting to talk to you personally for some time.”

“I appreciate the opportunity.”

Kasunod ni Arthur ang isang magandang babae na may kaidaran na ngunit nananatiling elegante at graceful ang dating.

“And this is my wife, Miriame.”

“It's nice to finally meet you properly, Gabriel.”

“Mrs. Montreal.”

Ngumiti ito.

“Please, call me Miriame.”

Bahagyang ngumiti si Gabriel.

“Then you can call me Gabriel.”

Napatawa nang mahina si Miriame.

“Much better.”

Hindi niya inakala na magiging ganito kaayos ang approach sa kaniya ng mag-asawa.

Hindi sila intimidating.

Hindi rin overly formal.

Instead, parang matagal na silang magkakilala.

Habang nag-uusap sila, tinanong siya ni Arthur tungkol sa business niya at sa mga recent trips niya.

Si Miriame naman ay paminsan-minsang sumasali sa conversation.

“You've been traveling a lot lately, haven't you?” tanong nito.

“Yes. I just got back from a business trip.”

“You must be tired.”

“I'm used to it.”

Tumawa si Arthur.

“He's still young. Let him enjoy being busy while he can.”

Napangiti si Gabriel.

“I don't think you can call me young anymore, Mr. Montreal.”

Tumawa si Miriame.

“Compared to us, you are.”

Napatawa rin si Gabriel.

Sobra siyang nag-enjoy sa conversation nila.

He came here for business, pero hindi niya naramdaman na formal business meeting lang ang lahat.

Maya-maya, habang pinag-uusapan nila ang deal, napatingin si Gabriel sa paligid.

At doon niya siya nakita.

Sa second floor.

Isang babae na nakatayo malapit sa balcony.

Naka-yellow floral dress ito.

Malayo siya kaya hindi malinaw ang mukha.

Pero kahit ganoon, nakilala agad ni Gabriel kung sino iyon.

Asherie.

Hindi niya alam kung paano niya agad nakilala.

Hindi malinaw ang mukha nito mula sa kinaroroonan niya.

Pero sigurado siya.

Ilang segundo niya itong tinitigan bago muling bumalik ang attention niya sa conversation.

Hindi niya ito tinawag.

Hindi rin siya nagtanong kung maaari niya itong makausap.

Maybe because he knew that if he did, he would only make an excuse to stay longer.

---

Pagkatapos ng meeting, tumayo na si Gabriel.

“Thank you for your time, Mr. Montreal. I appreciate the opportunity.”

“Of course,” sagot ni Arthur. “I'm glad we were able to discuss everything personally.”

“Thank you, Miriame.”

“Come visit again sometime, Gabriel.”

Ngumiti siya.

“I will.”

Habang naglalakad siya palabas ng bahay, muli siyang napatingin sa second floor.

Wala na si Asherie.

Napahinga siya nang malalim.

Pagdating niya sa labas, bago siya sumakay sa kotse, kinuha niya ang phone niya.

Binuksan niya ang messages.

Nakita niya ang pangalan ni Asherie.

Saglit siyang nag-isip.

Pwede niyang sabihin na nakita niya ito sa bahay.

Pwede niyang gawing excuse ang business meeting para makausap ito.

Pwede niyang i-message na hindi man lang siya nito binati.

His thumb hovered over her name.

Pero hindi niya itinuloy.

Pinatay niya ang screen ng phone.

“Not today.”

Sumakay siya sa kotse.

Habang umaalis ang sasakyan mula sa Montreal residence, hindi niya maiwasang lingunin ang malaking bahay.

Hindi siya nag-message kay Asherie.

Hindi niya ito nilapitan.

Wala siyang ginawang excuse para makausap ito.

Pero habang palayo siya nang palayo sa lugar...

isang bagay lang ang paulit-ulit na pumapasok sa isip niya.

Ang babaeng naka-yellow floral dress.

At ang tanong na hindi niya kayang sagutin—

Bakit parang mas gusto niyang bumalik sa Montreal residence kaysa sa kahit anong business trip na pupuntahan niya?