Çiçek bana sevimlice bakıp ardından "Annem." dedi masumca bakarak.
Birkez daha annesine bakarken bedenimi süzdüğünü farketmiştim. Bu kadın iyi miydi?
Utanç duygusu bedenimi pervasızca kaplarken gözlerimi kaçırmak zorunda kalmıştım ondan.
"Senin boyun kaç?" Diye sordu merhaba demeden. Soğuk bir sesle. Ne diyeceğimi bilemez bir haldeyken Çiçek boğazını temizledi.
"Anne bu mesleki deformasyonunu acaba Hazal'la tanışma faslından sonra mı yapsan acaba? Kız ürktü resmen de."
Çiçeğin bunu demesiyle yüzündeki kaslar gevşedi ve çatık kaşları indi yavaşça.
"Ben Melek." Dedi kadın yine o soğuk nevale sesiyle. Bu sesle insan, adının yaşının ve kim olduğunu bile unuturdu resmen. O kadar ürkünç ve sert görünüyordu ki.
Çiçeğin anlattığından daha sertti bakışları.
Ve görünürde Çiçeğin annesi ol
