"Ne kadar acımasız olduğumu söylemeyecek misin sende?" Dudaklarında buruk bir gülümsemenin mağlubiyeti vardı. Ben de aynı sekilde gülümsedim. "Dediklerin doğru, insanlar giderler fakat yanlış üslup nasihatin celladıdır derdi annem." Dedim. Alex'in dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme belirirken "İnan ki defalarca kez uyardım onu. Defalarca, defalarca ve defalarca. Birkez bile beni dinlemedi. Çünkü o bizim onu anlamadığını düşünüyor. Aptallık yapıyor, hâlbuki zeki bir kız." "Bazen insanlar kendi öğrenmek ister, bir çocuğa ateşin sıcak olduğunu söyle ama anlamaz. Fakat eli değerse onun sıcak olduğunu kendi öğrenir." Yüzünde garip bir ifade geçerken "Amerika'yı yeniden keşfettir diyorsun yani ona." Beni bu kadar net anlayabilen bir insanı ilk defa görmenin mutluluğunu yaşıyordu

