chapter44

1701 Words

vica pov > hindi ako makapaniwala na isa akong montes . napakasaya ko dahil sila ang pamilya ko akala ko hindi ako mahal nang totoo kong magulang pero ito ngayon marami nagmamahal saken. hanggang ngayon den hindi mawala wala ang luha ko dahil saken nagkasakit si mommy exctd na ako makita sya kinakabahan ako baka hindi sya maniniwala na anak niya ako pero bahala na mabait naman ang mommy ko. masaya ako magiging completo na ang pamilya ko bute nalang sa kwentas na yun dinala ko dito pabalik sa mansyon. at pasalamat ako kang david na sya nakkaalam sa lahat napakasaya ko. alas3 na nanghapun kinakabahan ako nalalapit na ang oras na mkita ko si mommy kahit kahapon nagkita kami pero hindi ko pa alam yun na ako si monica. maganda ngayon kasi alam ko na tapos magiging masaya na ang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD