เจิ้งซูอี้รักษาตัวที่ตำหนักรุ่ยอ๋องนานร่วมเดือนตอนนี้ร่างกายของนางหายดีแล้ว เหลือเพียงรอยแผลเป็นที่ทิ้งเอาไว้บนร่างกายเท่านั้น สาวใช้ที่ถูกส่งมาดูแลรับใช้สี่นางก็ทำหน้าที่ได้ดี พวกนางทายาลบรอยแผลเป็นที่ได้รับมาจากหมอหลวงให้นางทุกวัน แต่เจิ้งซูอี้มักจะแสดงท่าทีรำคาญและบ่ายเบี่ยงที่จะให้พวกนางดูร่างเปลือยเปล่าของตน ถึงแม้จะเกิดและเติบโตมาในตระกูลใหญ่แต่นางกลับไม่ชอบให้สาวใช้มายุ่มย่ามเรื่องส่วนตัวมากเกินไป เช่นการอาบน้ำหรือการใส่เสื้อผ้า
“พวกเจ้าออกไปเถอะ ข้าทายาเองได้”
สาวใช้ทั้งสี่มีท่าทีลังเลเล็กน้อย
“แม่นางหลิวเจ้าคะ ท่านอ๋องสั่งมาว่าให้พวกบ่าวดูแลท่านเป็นอย่างดีห้ามละเลย ไม่เช่นนั้นพวกบ่างจะต้องถูกลงโทษ”
สาวใช้นามชิวหลิงเอ่ยเสียงเบา แสดงท่าทางหวาดกลัวออกมาเล็กน้อยเมื่อพูถึงซีหยวนไห่หนาน เจิ้งซูอี้ถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ ช่างเถอะทนหน่อยแล้วกันนางไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้ใคร
“ก็ได้
