Hilal, neredeyse bir saat önce inmişti Kerem ve Nazlı’nın yanına; ancak ikisi de onun varlığını tamamen unutmuş gibilerdi. Birbirlerinden gerçekten etkilenmişe benziyorlardı. Normalde Kerem’in müşterilere ait salonda kahvaltı yapması yasaktı; fakat bugün için özel bir izin almıştı.
Hilal kahvaltıya ilk indiğinde kendini iyi hissediyordu; ama vakit geçtikçe bacaklarının arasındaki o küçük sızı onu gerçekten zorlamaya başlamıştı. Tüm kemikleri sanki tenine batıyordu ve o küçük sızı, düşünmesini engelliyordu. Biri bacaklarını iki yandan tutup, ters yönlere koparırcasına çekiyormuş gibi hissediyordu.
Odasına çıkmak ve tüm gün yatağının içinde kıvrılıp yatmak istiyordu. Ancak bunu yapamazdı. Yine de odaya çıkıp bir ağrı kesici alsa fena olmazdı.
Peki, Nazlı’yı nasıl atlatacaktı? Ona yukarı
