Velora;
Ertesi gün siyah savaşçı kıyafetlerimi giyiyordum. Tabi eşlerimin izin verdiği ölçüde. Alaric boynumdan öperken Sebastian dudaklarıma yapışmıştı. Ben mi ahh her zamanki gibi eşlerimin tutsağı olmuştum.
"Çocuklar bekliyor." dedim güç bela.
"Beklesinler." Sebastian dudağımı ısırdı.
"Bu aralar bizden çok kaçıyorsun Kraliçem." dedi Al.
"Kaçmıyorum. Sadece düzgün düşünmeye çalışıyorum. Siz etraftayken yapamıyorum."
İkisi de gülümserken Alaric'e döndüm. Onun zırhına yardım ederken kalçalarım Sebastianin aletine sürtünüyordu. Sebastian dönüşme ihtimaline karşı daha kolay bir zırh giymişti..
Hepimiz sonunda odadan çıkıp ofisime doğru gittiğimizde kızlar hazırdı. Ceres ise kızarmış bir şekilde oğullarımın arasında duruyordu. Boynundaki eş işaretleri yeni ısırılmış gibiydi.
Gülümse
