İnci
"Sen... sen kimsin?" diye sordu ikinci Ali, sesi çatallı bir merakla. Tam da sırasıydı çünkü. Saklanacağım derken her hafta birine yakalanmak da nasıl işti acaba?
"Ben şey... Ali içeride, geçin isterseniz," dedim. Kendimi nasıl tanıtacaktım ki? Hangi kimlikle? İnci desem olmuyor, Yusuf desem hiç olmuyor. Battın sen, İnci, battın!
"Buyuralım bakalım," dediğinde arkasında gelen kuryeyi gördüm. Biraz daha erken gelsen ne olurdu sanki? Ali'yi salona davet edip kuryenin ücretini ödedikten sonra paketleri alıp kapıyı kapattım. Kucağımdakileri mutfağa bırakıp zor da olsa salondaki Ali'nin yanına yöneldim.
"Ali yok mu?"
"Var. Ama odasında. Çağırıp geliyorum," dedim, yüzüme olabildiğince sakin bir ifade yerleştirerek.
"Bekliyorum," dedi ve ben ayaklarımı hızlandırıp yanından adeta kaçtım
