İnci
Ali ile olan konuşmamızın ardından odadan çıkıp bara doğru gidip öylece kala kalmıştım. Gözlerim, yerde baygın bir şekilde uzanan adaşı Ali’ye takılmıştı. Birkaç saniye boyunca ne yapacağımı bilemedim. Şimdi neyin içine düştüğümü anlamaya çalışıyordum. Gördüklerimle kafamın içinde dönüp duran düşünceler arasında kaybolmuş gibiydim. Her şey öylesine karışıktı ki... Kendime tekrar tekrar soruyordum: "Ben mi yanlış anlıyorum, yoksa gerçekten bir şeyler mi var?"
Bu kadar saf olamazdım, değil mi? Ama sahne açık ve netti. Hoşlandığım adam, Ali... Evet, o... Erkeklerden hoşlanıyor olmalıydı. Bu kadarını anlamak için elimde yeterince kanıt vardı, değil mi? Ama içimde bir yer hala haykırıyordu: "Ya yanılıyorsan İnci? Ya hepsi yanlış bir zamanda, yanlış bir yerde olmaktan ibaretse?"
Düşüncel
