Yazar anlatımı...
"Günaydın," dedi Ferit, İnci'nin uyanan yorgun yüzüne bakarak. Sessizliğin hâkim olduğu hastane odasında, Ferit'in sesi sabahın ilk işareti gibiydi. İnci gözlerini hafifçe araladı, odadaki steril kokuyu içine çekerek başını çevirdi.
Ali’nin dün gece geldiğini, onları uyurken görüp sessizce odadan ayrıldığını bilmiyordu. Ferit, gecenin getirdiği yorgunluğa rağmen İnci’yi yalnız bırakmamış, tetikte beklemiş ve sonra uyumuştu. İnci’nin başındaki olaylar ise Ferit’in aklını kurcalıyordu.
"Nasılsın?" diye sordu Ferit.
"İyiyim... sanırım," dedi İnci, sesi titrek ve düşünceli. Gözlerini yere sabitlemişti, sanki sözcüklerini toparlamaya çalışıyordu. "Dün gece..." devamını getiremedi. Boğazında düğümlenen korku, yeniden o anları zihninde canlandırıyordu.
"Geçti artık," dedi F
