Gece aldığım ilaçların ardından ciddi uykum gelmiş ve en son hatırladığım kadarıyla salonda kanepenin üstünde uyuya kalmıştım. Ama sabah ışıkları bu kocaman ve oldukça rahat olan yatakta gözlerimi aydınlatıyordu. Bedenimin bu kadar darbe almasına rağmen ilk defa bu kadar huzurlu ve mutlu uyumuştum. Yiğit Bey, benim hayatımda gördüğüm adamlardan çok çok farklıydı. Sert ama iyi kalpli, soğuk ama karşısındakini sadece gülümsemesi ile alev alev yakabilen biri. Onun bugüne kadar yalnız kalmasına hala inanabilmiş değilim. Böyle bir adamın yalnız kalması, toprağın susuz kalması gibi bir şey olmalı.
Yataktan yavaşça kalktım. Bugün kendimi önceki güne oranla iyi hissediyordum. Banyoya geçip, elimi yüzümü yıkadım. Sağ elim alçıda olduğundan sol elimle baya bir uğraşsam da sonunda bitirmiştim. Üzeri
