Totoo ang tawa na iyon. Napahinto din siya at napatingin sa akin. Nakangiti ito at umiiling na parang hindi makapaniwala.
Inihinto niya ang sasakyan sa may maraming malalaking puno. Wala na kami sa Manila at malayo na ito sa syudad.
Naglalagas ang mga puno na halos puno na ng tuyong dahon ang daan. Walang tao at kami lang dalawa ni Sir Dexter ang naroon.
Hindi ko alam saan kami ng lupalop ng Pilipinas naroon. Pero ang importante kasama ko siya.
"Nasaan tayo Sir?"
"Anywhere?" pilyo niyang sagot at bumaba ng kotse. Bumaba na rin ako.
Nakita ko ang kabuuan ng paligid. Hindi mainit dahil may maraming halaman. May para itong daan sa gitna at sa magkabila nito ay ang mga malalaking puno ng halaman na magkakadikit dikit na nagsisilbing pantakip nito sa araw.
''Ang ganda naman dito." Sabi k
