เขาก้มหน้าลงมาพูดใกล้ ๆ ใบหูเล็ก ตาก็มองหน้าเธอผ่านกระจก
“คืนที่วาวเปิดไพ่แพ้ตลอด พี่ได้กอดวาวแล้ว ทั้งคืน...”
“ไม่จริง...”
“ไอ้หนุ่มเห็นดีเห็นงามด้วย” เพื่อนรักจัดแจงให้ทุกขั้นตอน
“ไม่จริง...”
ทรีมองหน้าเผือดสีแล้วใจไหว เขาหอมแก้มขาวหนัก ๆ โอบกอดเอวบางไว้
“ตั้งแต่นั้นมา พี่อยากกอดวาวจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว”
“พี่ทรี...”
ความผิดบาปมันหอมหวานมีฤทธิ์ล่อลวงชะงัด ได้ลิ้มรสครั้งหนึ่งก็ทุรนทุรายโหยหา
“ไอ้หนุ่มมันอยากเห็นวาวเอากับคนอื่น มันเลยให้พี่ช่วย สักวันมันคงให้พี่ช่วยอีก”
วาวยืนนิ่งแม้จะถูกจูบไซ้ไปทั่วแก้ม ใบหูและลำคอ แรงดูดเตาะเบา ๆ สร้างความสยิวหากหัวใจตอนนี้เต้นโครมครามด้วยความรู้สึกหลากหลาย
“ไม่ใช่แค่พี่ทรีใช่ไหม” อึดใจใหญ่เธอจึงถามขึ้น
ทรีจูบมุมปากสวย สบตาเธอผ่านกระจกอีกครั้ง ตอบเธอด้วยสายตา
“พวกพี่คงดูถูกวาว...”
“ไม่เลย” เขากอดเธอแน่นอีกนิด กดตัวเธอให้แนบชิด บั้นท้ายกลม
