พอวาวหมุนตัวจะออกจากซอกตู้เอกสาร ก็ต้องสะดุ้งโหยง
“พี่ทรี! เอ่อ เข้ามานานยังคะ”
ทรีพยักหน้า อมยิ้มน้อย ๆ แต่ยิ้มแบบนั้นทำให้วาวใจกระตุก
“วาวไม่ได้ยินเสียงพี่เข้ามาเลย”
“พี่อยู่ในนี้ก่อนเราแล้ว ตรงตู้นั้น กำลังจะทัก เราคุยกับไอ้หนุ่มพอดี”
เธอหน้าร้อนวาบ แบบนี้เท่ากับเขาได้ยินทั้งหมด หรืออาจจะเห็นที่เธอทำด้วย
“เอ่อ งั้นพี่หาต่อเลยค่ะ” ทำท่าจะเดินผ่านเขาออกไป
แต่ก็ต้องอุทานเมื่อถูกเหนี่ยวตัวไว้ เธอถอยห่าง ตาตื่น หลังพิงตู้เอกสารใบโต
ทรีขยับก้าวเดียว กายส่วนหน้าก็เบียดชิดร่างเล็ก เขาก้มลงมาถามแทบชิดหน้าใส
“วาวเจอเอกสารที่ต้องการแล้วเหรอครับ”
“เอ่อ ไว้ค่อยมาดูใหม่ค่ะ ขอตัว...อุ๊ย! พี่ทรี!”
ยังพูดไม่จบก็ต้องสะดุ้ง จู่ ๆ ทรีก็สอดฝ่ามือเข้ามาใต้ชายกระโปรง ทาบมือลงบนเนินนูน
เธอตาตื่น ใจไหววาบ
“ทะ ทำอะไร” ไม่เคยสักครั้งที่เขาจะแสดงท่าทางแบบนี้กับเธอมาก่อน
ทรีเลิกคิ้ว ทาบมืออีกข้
