ร่างกายจอมเริ่มร้อนรุ่มหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ในทุกครั้งที่ริมฝีปากของมาลินสัมผัสลงกับแผ่นหลัง มาลินดึงร่างน้อยขึ้นมาแนบกับตัวเธอเอง
"ต้องการฉันไหม" มาลินกระซิบเสียงแผ่วเบา
ร่างน้อยไม่ตอบ มีเพียงแต่เสียงลมหายใจถี่ขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ มาลินใช้จังหวะนั้นจับร่างน้อยนั่งตัก โดยหันหน้าเข้าหากัน มือเรียวลูบไล้ไล่ขึ้นมาจนถึงเชือกตรงกลางของชุดกระต่ายน้อย ปลายนิ้วม้วนกระตุกเชือกออก สองเต้าเต่งตึงของเด็กสาวเผยออกมาอย่างไร้พันธนาการ มาลินใช้ลิ้นตวัดเลียยอดสีหวานจนร่างน้อยสะท้าน ยอดสีหวานแข็งชูชันเป็นการตอบสนองอย่างรวดเร็ว
"อ่าา... มัมมี๊" จอมพึมพำ พลางใช้สองมือจับใบหน้าของมาลินเงยขึ้น ริมฝีปากเล็กงับเข้าริมฝีปากเรียวก่อนสอดลิ้นเข้าไปสัมผัสด้านใน
"อืมมม.." มาลินครางเสียงต่ำ ร่างกายเริ่มกระหายขึ้นเมื่อโดนจู่โจม พลางผลักเด็กสาวลงไปนอนบนเตียง
"ฉันต้องเป็นฝ่ายควบคุม"
สายตาหยาดเยิ้มของเด็กสาวที่มอง
