İdil.
Ne söyleyeceğimi bilmez bir hâlde Cihan'a bakıyordum. Dudaklarım aralanıp aralanıp geri kapanıyordu.
Ne demek burada kalacaksın?
Bir de iyileşene kadar…
Bu kadının kırıkları en az bir buçuk iki ayı bulur! Bu süre boyunca bizimle yaşaması demek…
Böyle bir şeyi asla kabul edemem.
“Ne demek burada kalacak?” Kollarımı göğsümün altında birleştirip sağ ayağımla sabırsız bir ritim tuttum. Sert sesim ve çatık kaşlarımla Cihan'a bakıyordum.
Cihan benim aksime sakin bir sesle, “geçici bir süreliğine İdil,” dediğinde hepten çıldırdım. Evde kalsın dediği insan normal bir insan değildi; eski sevgilisiydi, hemde evlilik arifesinden dönülmüş bir ilişkiydi!
Tamam her şeyi kendi kafasına göre yapan bir karakteri olabilir ama bu konuda öncesinde bana danışmalıydı.
Sinirden dudağımın eti
