İdil.
Kendimizi acının en derinliklerinde hissettiğimiz o an ölüm, tek kurtuluş yolu gibi görünür.
Sahi o an neden öyle hissederiz? Neden o an tek huzur o'ymuş gibi gelir?
Bir yerde okumuştum; ölüm, savaşmaktan korkakların tek kaçış yoludur. Gerçekten öyle mi?
Bende en az sizler kadar bu sorunun cevabını merak ediyorum.
Ama merak ettiğim başka bir şey daha var. Hani çok mutlu bir anımız olur ve o an da zaman dursun isteriz ya, işte o anda da ölüm hiç kapımıza gelmesin isteriz hatta ölüm aklımıza geldiğinde hayatımızın en lanetli şeyi gibi görünür gözümüze. O mutluluğu bozacak tek lanet gibi...
Biz insanlar gerçekten ne istediğimizi hiç bilmiyoruz. Ağlarken ölüm bizi bulsun diye Allah'a yalvarırken, en mutlu anımızda hiç gelmesin isteriz. Çok garip.
Bir zamanlar benim de ölümü arzu
