Chapter 37

1410 Words

Tintin POV Para akong nanlulumo dahil sa narinig. So, dahil nga sa gayuma. Hindi ko mapigilan ang pamumuo ng luha sa aking mga mata. Nais kong maiyak. Hindi nga totoo ang pagmamahal ni Andrew sa akin. Tumalikod ako para hindi niya makita ang pagbagsak ng aking mga luha. “Hon?” mabilis na nagpunta si Andrew sa harapan ko. Huli na para itago sa kanya ang mga luha ko. Hinawakan nya ang aking baba at iniangat nga ang aking mukha. Ubod ng tamis na ngumiti siya sa akin. Akala yata nya ay umiiyak ako dahil sa sobrang saya. “Salamat at kinulit mo ako. Sorry kung nagpa-hard to get pa ako sayo. Promise,babawi ako. Mula ngayon ikaw naman ang susuyuin ko.” Mas lalo pa akong napaluha dahil sa sinabi niya, alam kong simula bukas ay hindi na mangyayari ang ipinangako niya. Kinabig niya ako sa aking

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD