ไอรินตื่นขึ้นมาในช่วงเวลาเดิมของทุกวัน
แต่วันนี้เธอกลับตื่นขึ้นมาเพียงลำพัง หลังจากที่เธอมีคนค่อยมานอนเป็นเพื่อนอยู่เกือบสองอาทิตย์ แต่วันนี้กลับไม่มีเขาอยู่กวนใจเธอมันอดที่จะทำให้หญิงสาวอดที่จะใจหายไม่ได้
แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ เพียงแค่ขยับตัวเองลุกจากเตียงนอน เพื่อไปทำธุระส่วนตัวก่อนที่จะไปทำงานที่บริษัทเหมือนเดิม
“คุณไอรินใช่ไหมครับ”มีชายชุดดำยืนอยู่ที่ลอบบี้ของคอนโด ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่เดินออกมาจากลิฟท์
“ค่ะ…”
“นายให้ผมมารอรับครับ”
“หรอค่ะ…สักครู่นะคะ”ไอรินเอ่ยออกมา เธอหยิบโทรศัพท์เพื่อที่จะกดโทรออกในทันที เพียงไม่นานเท่านั้นปลายสายก็ได้กดรับ
“ว่าไงที่รัก ขึ้นเครื่องมาไม่นานเธอก็คิดถึงฉันแล้วหรอ”
“ตลก…ส่งคนมารับฉันหรอ”
“ใช่”
“คนไทย”ไอรินเอ่ยออกมาอย่างอดที่จะกังวลอย่างไม่ไว้ใจไม่ได้ เธอไม่เคยรู้จักใครและไม่เคยมีศัตรูแต่ถ้าจะมีก็คงเป็นของโอมาน
“ไม่ใช่….เจฟยืน
