หลังจากที่ทั้งสองได้ไปถึงปลายทางในรอบแรกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คนตัวเล็กก็ได้ขยับตัวเองลงมานอนพักอยู่ข้างกับร่างหนา ซึ่งชายหนุ่มเห็นท่าทางของหญิงสาว โอมานอดที่จะดึงเธอเข้ามากอดไว้ไม่ได้
“คิดนานไม่แผนเนี่ย”โอมานเอ่ยถามออกมา ทำให้ไอรินที่ปรับลมหายใจตัวเองให้กลับมาได้เป็นปกติเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอก็ได้ขยับใบหน้าของตัวเองเงยขึ้นไปมองคนตัวโต ก่อนที่จะส่ายใบหน้าไปมาเพื่อที่จะเป็นคนตอบให้กับคนตัวโต
“เพิ่งคิดได้ มันแย่ใช่ไหม”ไอรินเอ่ยออกมาอย่างไม่มั่นใจ เพราะจากเดินที่เคยมั่นใจในตอนแรก ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่ได้น่ามั่นใจได้ขนาดนั้น
“เปล่าดีแล้ว…ว่าแต่คราวนี้”
“รินยอม แต่มีข้อแม้ว่าถ้ามีคนอื่นไม่ว่าจะแค่ชั่วคราว ถาวรหรือแค่จะคิด เป็นอันเลิกกัน”ไอรินไม่เพียงแต่คิดที่เอ่ยออกมาเท่านั้น แต่เธกลับเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจังจนอีกคนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
“ครับ….อีกสามวันผมจะพา
