สายตาอาเธอร์ที่มองไปยังโคโค่ ในตอนนี้ ยังเป็นสายตาที่หยั่งลึกความคิดในใจของเขา ต่างจากสายตาของโอมาน ที่บ่งบอกถึงความแค้นภายในใจของตัวเองออกมาเป็นอย่างดี เขายังจำความตายของพ่อตัวเอง ที่ทั้งทรมานและเจ็บปวด จนชายหนุ่มให้คำสาบานต่อหน้าหลุมศพผู้เป็นพ่อ ว่าจะฆ่าคนที่มันทำกับพ่อของเขา ด้วยมือของเขาเอง
"โอเมนมันคงภูมิใจ ที่มีลูกอย่างแก แต่น่าเสียดายฉันเก็บแกไว้เป็นหอกแทงใจ"คำพูดของโคโค่ที่เอ่ยออกมา มันปลุกไฟในใจของโอมานได้เป็นเท่าตัว
สายตาของอาเธอร์ที่มองมายังหลานชายในตอนนี้ เขาไม่พบโอมานหลานชายของตัวเอง ที่ยังเคยหยอกล้อเขาก่อนหน้านี้ แต่กลับพบโอมาน ผู้ชายที่มีแต่ความอำมหิตและโหดเหี้ยม
"โอมานปู่ว่าเรื่องนี้...."
"ชีวิตมันต้องสังเวยให้กับพ่อ"สิ่งที่เค้นออกมาจากลำคอบ่งบอกถึงความโกรธแค้นภายในใจของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี
"แกรู้ไหม ฉันจำได้ดี มีดฉันแทงลงไปกลางหัวใจพ่อ แกแล้วพยายามบิดมันทีละนิดที
