Isang game pa!
Nagpatuloy kami sa paglalaro ni Ligaya at kasama ko si Rush. Syempre siya pa rin ang priority ko ‘no. Para naman kasi talaga sa kanya ‘tong nga ginagawa ko. I just wanted him to somehow rise from the mud he's currently in. Mahirap na baka lumaki siyang psychopath.
Masayang-masaya si Rush dahil nakikita ko sa mga ngiti niya, but nag-shift ang attention ko papunta kay Ligaya nung gumana na naman ang kanyang signature moves. Ang kanyang pagiging touchy.
Well, hindi nakaka-insulto o nakakabastos. Mas gusto ko nga ‘yong inuunahan ako eh. Nako, ewan ko nalang kapag nagwala ‘tong aking cobra baka hindi talaga siya makalakad ng isang linggo.
Sa totoo lang, gustong-gusto ko ang pagiging touchy ni Ligaya. Sana nga may laman ang lahat ng mga ‘yon eh. Sadyang kadado lang talaga ako
