Naglakad-lakad kami ni Ligaya sa gilid ng bahay, sakto lang ang lamig ng hangin, pero iba ang init ng presensya niya sa tabi ko. Medyo tipsy na siya, halata sa paraan ng pagsasalita niya—medyo malambing, parang mas relaxed kaysa kanina. Ako naman, kahit nakainom na rin, ay ini-enjoy ang moment.
Aba syempre ‘no!
Ito ang susi ng kanyang mapula at matambok na bulaklak. Nako, isang pagkakataon lang talaga Ligaya, tiyak hindi ka makakalakad ng isang linggo.
Ramdam ko rin eh. Ramdam kong malapit na malapit na. Isang kiliti na lang bibigay na siya, kaya nag isip ako ng paraan paano ako mag-initiate ng masarap na usapan.
“Uhmmm…” tikhim ko sabay tanong sa kanya. "Kamusta naman ang love life mo, Ligaya?"
Napangiti siya, yung tipong may tinatago pero handa na rin naman magkwento. "Hah! Love
