Pasado alas-dyes na ng umaga nang magising ako. Siguro dahil napasarap ang tulog ko, pero hindi rin maikakaila na napagod ako kagabi. Sino ba naman ang hindi mapapagod kung ikaw ang nagbuhat kay tita Judy na parang wala nang lakas? Dagdag pa 'yong hindi ko maalis-alis sa isip ang nangyari kagabi. Nako, kung nagpatalo lang ako sa init ng katawan ko, baka hindi na talaga tuluyang makatayo si tita Judy ngayon. Kapag natapasokan siya nitong aking pitong pulgadang maugat at nagliliyab na cobra, tiyak mahihirapan talaga siyang lumakad.
Well, ang bigat din kaya ng katawan ni tita, pero mas mabigat 'yong bigat sa isip koâang mga tanong, ang kaba, at kung ano pa bang mga nararamdaman ko para sa kanya.
Siguro kung nandito lang si kuya ngayon, baka hindi ito nangyayari sa akin. O king siguro buhay
