writing camp+ Liberian Girl

Liberian Girl-11

*Wraine POV*

Days have passed at wala kaming imikan ni Shane. Matagal narin simula nangyari yun mga two days. Nandito ako sa bahay sa sala nakaupo, nakatulala at nakatingin sa kawalan, ba't ganun? parang pag di ko lang siya makita di na kompleto ang araw ko? pero di ko naman kasalan na hinalikan niya ako di'ba? hindi ko naman kasalanan kung bakit siya nag lalasing dun kasi ang balak ko, magpapakalasing ako tapos tatawagin ko ang tropa para mag request na iuwi ako sa bahay.

*Knock Knock*

"Sino yan?" Walang ganang tanong ko sa kung sino man ang kumatok.

"Wraine?" boses palang niya nagagalit na ako ano pa kaya Kung buksan ko ang pinto?. "Mark? Anak?". 

"Ano ginagawa mo dito?" bago ko buksan ang pintuan ay huminga muna ako nang malalim saka pinakalma ang sarili at hinarap ang Tatay ko.

"Ito nga pala para sa'yo! Sana magustuhan mo!" tiningnan ko ang hawak niyang supot na di ko batid kung ano ang laman.

"I dont need that" I said to him then I let a heavy breath

"Just this one...Mark I know I made a mistake but it's already in the past" napatawa ako nang sarkastiko sa sinabi niya.

"Yes it's already in the past... but the scar?.. it's still in here" galit kong tinuro ang dibdib ko sa harapan niya. "And now get out!''. Sinarado ko na ang pinto narinig ko pa siyang humihingi nang tawad at kumakatok sa labas nang pinto ko.

Ilang araw ang lumipas ay nandito ulit si Papa hindi ko nalang siya pinansin habang kumakain kami nang hapunan, kina usap ako ni Mama about sa kanya sabi niya bigyan daw namin siya nang second chance kasi nakikita niya rin daw na he's doing his best to become a better father of this family....but it's too late already...Cause I, I already close my mind and my heart to him.

"I'm done...excuse me" tumayo na ako at nilagay ang plato sa lababo.

"Mark...please bigyan mo ako nang isang pagkakataon na maipakita saiyo na nagbago na ako, na pinagsisihan ko na ang pag iiwan sa inyo nang Mama mo... Son please" I didn't listen as what I said I already close my heart and my mind to him.

Ilang beses siyang bumabalik dito at dinadalhan ako nang mga paborito kong gamit simula pagkabata, ilang beses na sinubukan niya akong kausapin pero ako mismo ang tumatalikod sa kanya.

Ilang beses na napaaway kami nila Jake at Ryan at siya palagi ang nandun para pagtakpan ako kay Mama at kuhanin kaming tatlo sa presinto. At ilang beses na sinabihan ko siyang ihinto ang trabaho niya kung mahal niya talaga ako at kung talagang nagbago na siya.

 I give him headaches, I give him challenges na kahit pag alis niya sa trabaho ay ako ang naging dahilan.

I know I'm a bastard pero siguro di ko matanggap na ganito ang nangyari sa pamilya namin, siguro mas gusto kong makita siyang naghihirap kasi deserve niya iyon. And I know I was wrong for doing that.

Andito ako ngayon sa airport kung saan nagtatrabaho dati si Papa pero umalis din nung sinabi ko sa kanya na umalis dun kung mahal niya talaga ako.

"Sir please maniwala kayo.. Ako ang dahilan kung bakit umalis si Papa dito, cause I told him to that cause if he truly loves me he'll do anything for my will.... That's what I said to him kaya siya umalis... Sir please ibalik niyo dito si Papa" pagmakausap ko sa boss nila Papa at Mama dati.

"Ok... Hang on" yun lang ang sabi niya saka niya sinagot ang tawag sa telepono. "I guess you need to come here...Yeah... Well I know but I guess he was true to his words...Come here now" sagot niya sa kabilang linya saka tumingin nang diretso sa akin at sinabing mag hintay ako dito nang ilang saglit.

Ilang minuto akong nag antay dito sa opisina at gutom na ako gusto kong umuwi na at babalik nalang sana dito pero nagulat ako sa lalaking pumasok sa loob, nang nakita niya ako ay pumunta siya sa akin kaya napatayo ako saka niyakap siya.

"Pa...." pumatak ang luha ko nang maramdaman ko ang init nang kanyang mga yakap.

"Shhhh andito na si Papa hmm.." kumalma ako at pinahintay niya ako sa labas nang opisina dito at makailang segundo lang ay lumabas na si Papa kasama ang boss niya.

"So you are Mark? alam mo ba na ikaw ang inaanak namin nang asawa ko at ang last Kita mo sa'yo ay sangol ka pa lang kasi lumipat kami duon sa States" nagulat ako sa narinig kong iyon.

Ilang araw na ang lumipas at naging maayos na kami nila Mama at Papa nakabalik na din si Papa sa trabaho niya hindi naman namin pinabalik sa trabaho si Mama para dito nalang siya at alagaan kami ni Papa.

"So ayos na kayo nang Papa mo?"

"Oo nga! paulit ulit?!...Aray!!" binatukan ba naman ako ni Shane lang'ya talaga tung babaeng to kahit kailan may dugong amazona guro to.

"So pano bayan tapos na kayo nang problema mo sa inyong pamilya.....So yung atin naman ang pag usapan natin?" napaubo ako sa sinabi niya ngunit nang lingunin ko ito ay ngumiti lang ito nang nakakalokong ngiti.

"Ano naman problema natin?" palusot ko habang andito kami sa sinehan at nanunuod nang movie na kami lang dalawa nandito din kami sa pinakataas kung saan tanaw namin lahat nang tao dito na mula sa baba.

"Alam mo feel ko, ikaw yung may problema sa atin? ang manhid mo din ano?" mataray niyang tugon sa akin heto nanaman ang masungit ninyong Lola.

"Bakit? bakit naman ako manhid?"

"Alam mo bahala ka sa buhay mo!" tumayo ito saka aalis nang hilahin ko siya at pinatong sa hita ko saka siya hinalikan sa labi.

"Ganun lang?" tanong niya pagkatapos kong halikan.

"Bakit? ano pa ba?" pagkatapos kong sabihin yun ay hinalikan niya ako nang matagal at naghalikan lang kami sa loob nang sinehan hanggang sa matapos ang palabas at umuwi nang masaya.

Sinabihan ko sina Mama at Papa na kami na ni Shane, hindi naman nagulat silang dalawa kasi halata naman daw na gusto namin ang isa't-isa kaso lang daw di namin maamin sa aming sarili na Mahal namin ang isa't-isa.

"I love you..."

"I love you most..." we celebrate our four monthsary together and we do a lot of things in those months.. And good news magpapakasal ulit sila Mama at Papa nandun lahat kami upang saksihan ang pagsasama ulit nila...

****Kristen's POV***

Months have passed already pero ang lalaking gusto kong makita at makasama ay wala na dito at hindi ko alam kung makikita ko pa siya. I admit it's my fault that's why he left, I'm so stupid for not listening to him, sinarado ko ang tenga at mga mata ko at nabulag sa pagmamahal kay Nathan, Sana pala nakinig ako sa kanya edi sana andito siya ngayon but it's too late..

"Ayiee congrats may bago nanaman tayong couple!" Bati namin kay Wraine at Shane inanunsyo na nila sa amin na sila nang dalawa inanunsyo rin nila sa amin na nagkabalikan na sina Mr and Mrs Nelson at magpapakasal silang ulit at imbitado kaming lahat.. Nilibre lang nila kami na kumain sa labas habang masaya silang nag uusap ay tumayo ako at nag excuse na lumabas muna saglit.

Simoy nang hangin na dumadampi sa mukha ko kay sarap sa pakiramdam, may bagong couple nanaman na nag anunsyo na sila na!.. Nung una sina Nathan at Chelly, sumunod Naman sila Christian at Rose, tapos ngayon sina Shane at Wraine. Sino kanya ang susunod?.

Pinikit ko ang mga mata ko at doon muling nakita ang mga ngiti niya mapait akong napangiti sa sarili dahil dun, Sana dumating ang araw na makita ko siyang ulit sana dumating ang araw na makasama at madama ko siyang ulit. Miss ko na siya....sobra.

"Iniisip mo siya?" Napadilat ako sa babaeng nagsalita sa likod ko.

"Kamusta na kaya siya ngayon?" Tanong ko kay Shane.

"I guess you know that he's been my crush right?" Tumango lang ako kasi kaya lagi kaming nag aaway ni Shane dahil yun kay Bryan Kasi gusto niya si Bryan. " And I guess you know na kahit pilitin ko siyang gustuhin ako ikaw parin ang mamahalin nun.." di ko namalayan na may pumatak na luha mula sa mga mata ko kaya dali dali ko itong pinahidan at tumalikod sa kanya kahit alam kong nakita na niya iyon.

"You know what Kristen? I'm sure Kung andito yun ngayon si Bryan at nakita ang sitwasyon mo.. I'm sure magagalit yon, ayaw panaman nun na sisihin mo ang sarili mo sa mga pangyayari we know him...You know him..." Tama siya Kung andito yung bad boy na yon I'm sure may ginawa na yun na makapag paluwag nang damdamin ko para lang di ko masisi ang sarili sa mga pangyayari.

"But I hurt him" 

"But that pain in the end...is all worth it" pumasok na kami sa loob at nakipag kwentuhaulit kami sa kanila about sa mga buhay nila at marami pang mga bagay.

"Congrats po Tito, Tita" masaya ako ngayon lalo na nang mag kabalikan sina Mr and Mrs Nelson ngayon ang araw nang kasal nila, maraming dumalo na mga kaibigan nila na mag asawa at mga katrabaho nila sa airline's..

Bago umuwi nang bahay napag isipan kong bisitahin si Mama sa kanyang puntod at saka umupo duon at nag muni muni.

"Ma, ano kaya ang buhay natin kung andito kapa? Magkakaganito kaya lahat o hindi? Siguro kung andito ka masaya palagi si Papa..." Pikit mata kong sabi habang dinadama ang simoy nang hangin.

"Ma, ganito ba talaga ang magmahal? kasama ba talaga dun na masasaktan ka?" Di ko maiwasang maiyak dulot narin nang aking nararamdaman ngayon. Nagpaalam na ako kay Mama tsaka tumayo at umuwi na.

Naabutan kong kumakain si Papa sa mesa nang mag isa at nang nakita niya ako ay inaya niya ako na sumabay na imbes na kumuha na nang plato at kutsara ay dumiretso ako kay Papa at niyakap siya nang mahigpit hanggang sa napahagulhol nalang ako nang di ko namamalayan.

"Magiging maayos din ang lahat..." Pampalubag loob ni Papa sa akin.

Dumaan na ang ilang araw at linggo ngunit wala parin akong natatanggap na balita tungkol kay Bryan. Aaminin ko nag aalala na ako para sa kanya at nagagalit din ako pero di ko alam kung bakit. 

Siguro nagalit ako kasi umalis lang siya nang walang paalam tapos malalaman ko nalang bigla na ikakasal na siya doon sa ibang bansa.

Ewan ko ba, dati gusto ko lang mabuhay nang masaya at mapayapa kasama pamilya ko pero nung dumating sina Bryan at mga kaibigan namin tila nag bago lahat.

"Sino ngayon ang malapit na ang birthday?'' naka ngising tanong sa akin ni Wraine na sinabayan naman nang mga kaibigan namin.

"Basta alam ko hindi ako yun" singit naman nila Jake at Ryan.

"I guess nag sisimula ang letter ng name niya sa 'K' right?" Sambit naman ni Shane.

"Alam niyo di ko feel mag birthday this year.." tinapos ko na ang topic kasi nakakawala nang gana.

"At bakit naman aber!?" 

"Ahh alam ko na... Dahil kay kuya noh?..." Malungkot na sabi ni Rose.

"Di porket wala si Bryan ay di kana mag c-celebrate nang birthday mo Kristen..." 

"Nathan is right.. you know what kami nalang bahala sa birthday party mo mag d-debut ka kaya kailangan maganda and bongga ang kaganapan sa araw na yun.." pag presenta ni Chelly at tumango naman ang lahat na parang sinang ayunan ang desisyon niya.

Hinayaan ko na sila sa mga pinag sasabi nila, naging busy ang lahat lalo na't mag c-collage din yung iba sa amin. Sinubukan kong tawagan ang number ni Bryan pero di siya sumasagot, habang papalapit na ang kaarawan ko iyak naman ako nang iyak kasi tanong nang tanong sila sa akin kung ano daw ang gusto ko na gift lagi ko naman sinasabi na kahit ano nalang.

Kasi ang gusto ko sa kaarawan ko ay makita si Bryan, wala akong paki alam kung kasal na ba siya o hindi gusto ko lang siyang makita na maayos at masaya yun lang.

"Smile naman dyan it's your day.." hinalikan ako ni Papa sa ulo at pinilit akong ngumiti at nakita ko naman sa likod ang mga kaibigan ko na hindi ako iniwan kailan man.

Gusto kong maiyak pero pinipigilan ko dahil ayaw kong masira ang araw na ito. Ang araw na pinag handaan nilang lahat para sa akin.

"At ayan na po ang Cake... Sabay sabay po tayong kumain, ay este kumanta nang happy birthday kay Ms. Kristen Blythe Hermosa!!...."

Sabay sabay kaming nag diwang nang kaarawan ko naging maayos naman ang takbo nang birthday ko masaya naman lahat imbitado din ang lahat nang kakilala namin ni Papa.

Hanggang sa isa isa na namin binuksan ang mga regalo at isa isa din silang nag basa nang mga letter na nakasulat doon sa regalo.

"And I want to say thank you kasi you became my best friend, thank you kasi inintindi mo ako.. Salamat may friend Kabi from your handsome kaibigan Wraine.."

Tumatawa kami habang binabasa niya ang letter niya para sa akin kasi kung mag basa at mag sulat nang letter parang ilalarawan niya ang buhay niya sa MMK..

Nagpasalamat ako sa kanilang lahat, sa lahat nang taong pumunta at nakisaya sa araw ko lalo na sa mga kaibigan ko na pinag planohan lahat nang ito at sa Papa ko palaging andyan para sa akin.

"Hindi pa naman ako late? hindi ba?.." nahinto ako sa pagsasalita nang may umalingaw ngaw na boses sa buong reception na sobrang pamilyar sa akin.

"Ayan na siya..." Rinig kong tili nang mga kaibigan ko nakita ko namang nakangiti si Papa ngayon sa likuran ko kaya napatingin din ako rito.

"Hey... First I would like to say happy birthday to you and I'm sorry...." Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko gusto kong magalit at magtanong nang kung ano ano sa kanya pero alam kong di ko kayang magalit sa kanya kasi nangingibabaw ngayon ang pangungulila ko sa kanya.

"I'm sorry if I leave you without telling you the reason why.. I'm sorry cause I made you cry, I'm sorry cause I made you feel incomplete... But I want you to know that I love you... I love only one but you" 

"Tito kamusta po.. kung nanaisin niyo po pwede ko po bang ligawan ulit ang anak niyo at pinapangako kong pakamamahalin siya habang buhay.."

Narinig kong nag hiyawan ang mga tao sa paligid ko, di ko makuhang ialis ang tingin sa lalaking kay tagal ko nang di nakita.

"I know po Tito na nasaktan ko si Kabi, but I swear this time hindi ko na siya papaiyakin, kung paiiyakin ko po siya nang dahil po iyon sa tuwa..."

Tumingin siya sa akin saka ngumiti nang marahan, hindi ko na mapigilan ang sarili na puntahan siya at yakapin nang napakahigpit at maluha sa mga bisig niya, maya maya lang ay narinig ko ang tugtugin na gustong gusto ko.

"Maari ba kitang maisayaw binibini?" We slowly dance trough the rhythm, kay sarap sa pakiramdam na maisayaw ka nang taong mahal mo sa araw na especial sa iyo at sa kantang gusto mo.

"When we turn out the lights

The two of us alone together..."

Nakatingin ako ngayon sa lalaking mahal ko na muntik ko nang masayang at di masilayan muli.

"Something's just not right

But girl, you know that I would never

Ever let another's touch.." 

Hawak hawak ko ang kamay niya habang nagkatitigan at sumasabay sa ahon nang kanta.

"Come between the two of us

'Cause no one else will ever take your place..."

Tahimik lahat nang tao sa paligid namin habang pinagmamasdan kaming sumasayaw sa gitna.

"No one else comes close to you

No one makes me feel the way you do

You're so special, girl, to me

And you'll always be eternally

Every time I hold you near

You always say the words I love to hear

Girl, with just a touch you can do so much

No one else comes close..."

Natapos ang kanta nang masata ang lahat di parin ako makapaniwalang nakauwi na siya dito sa pinas at hi di siya kasal. Ilang saglit pa ay lu.apit sa amin si Papa at sinabing..

"Take care of my treasure..." Yun lang ang sabi ni Papa sa kanya at niyakap niya patagilid si Bryan at sinabihan na 'good to see you again son'.

"Pano ba yan, wala kanang kawala sa akin niyan, pinag katiwala ka nang Papa mo sa akin? Tsaka yung Mama mo si Tita? Dumalaw sa panaginip ko ingatan daw kita" ngising sabi niya, alam ko naman na okay na kina mama at Papa na mag boyfriend ako lalo na at nakilala na nila ito.

"Pano kung gusto kong mag back out?" Biruin ko kaya ito.

"No hindi pwede, kasi kahit mag back out ka akin ka parin kasi kung may mamahalin kang lalaki, mas gagawin ko ang best ko para babalik at maging akin ka uli....kasi ikaw ay para sa akin at ako ay para sa'yo"

Ay wala na may nanalo na, ang galing talaga nang bad boy nato pag dating sa sweet talk kaya siguro ako nadali nito. Pero kahit na, kahit na wala pa siyang gawin Mahal ko na siya tulad nang sabi niya siya ay akin at ako ay sa kanya.

Sinabi na sa akin ni Bryan kung bakit di natuloy ang arrange marriage nila duon sa States nung babae kasi parehas silang may Mahal na iba at sinabi nila iyon sa magulang nila kaya nahinto ang kasalan.

Nanligaw sa akin si Bryan ulit at ilang buwan lang ay sinagot ko siya ngayong nasa college na kami mas naging matatag ang relasyon naming dalawa at mas naging masaya kami.

Dumaan din kami sa away pero sa huli nagpapatawaran din sa isa't-isa, pinagdadaanan din namin ang problema, normal nalang sa amin ang problema sa dami dami ba naming napag daanan humantong pa sa kung saan ilang buwan din kaming hindi nag kita at ito rin ay naging normal sa ating mga tao kasi dahil sa problema mas lalo tayong naging matatag para sa isa't-isa.

"Mahal akalain mo iyon naka abot tayo sa isang taong pagmamahalan" niyakap niya ako habang andito at nakatayo kami sa lugar kung saan huli ko siyang nakita dati, sa lugar kung saan naging maligaya kami.

"Oo nga and I know na mas hahaba pa ang relasyon natin" I hug him back.

Sarap sa pakiramdam na merong taong nagmamahal at nag aalaga sa'yo, sana sa susunod na buhay siya parin, Sana sa susunod na buhay ang bad boy ko parin, Sana sa susunod na buhay si Bryan Alexander Jackson parin. At sana kami parin hanggang huli.

****

Hi sa inyo readers ito na po ang last chapter nang story ng 'KING AND QUEEN OF HEARTS' and I hope marami kayong natutunan at naging masaya kayo habang binabasa niyo ang estoryang ito.. hanggang sa uulitin.