Pumayag ako na sumama sa kan'ya kahit alam ko sa sarili ko na hindi ako nakadamit pang gala na hindi nababagay na tabihan ang isang malinis na kagaya ni Jeho.
Nagmukha tuloy akong basahan kung kami'y pagtabihin. Pero hindi naging problema 'yon sa kan'ya dahil ayos lang naman sa kan'ya. Huminto ang sasakyan nang kami ay nakalayo ng konti.
"Bakit tayo huminto Jeho?" tanong ko sa kan'ya ngunit sa may daan nakatuon ang kan'yang paningin.
"Nothing, bigla lang ako may naalala," sabi nito at muli na naman niyang pinaandar ang sasakyan.
"Ano ang naalala mo? Wala ka bang dalang pera?" agad kong tanong. Hindi ko ba alam kung bakit iyon ang lumabas sa bibig ko dahil iyon naman ang nasa isip ko.
"Tsk! patawa ka talaga manang," sabi nito. Napangiwi na lang ako nang sabihin niya ulit 'yong manang.
