แสงอาทิตย์ยามเช้าฉายผ่านม่านโปร่งของตำหนักหลวง เสียงกลองยามห้าเพิ่งจางหาย ขณะที่ตำหนักกลางเริ่มเคลื่อนไหว ขุนนางจากกรมวังและองครักษ์จากฝ่ายตรวจราชการทยอยเข้าออกแทบไม่ขาดสาย
การสืบสวนเรื่องพิษเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ยามสี่ ด้วยฝ่าบาทมีรับสั่งตรงให้ฉินเวินหลานนำคนไปตรวจสอบจอกชา ชุดถ้วยในพิธี และรายชื่อผู้เข้าใกล้ผินเฟยในคืนก่อน
ฉินเวินหลานสายตาเย็นเฉียบ ก้าวเดินเร็วเฉกเช่นเคย แต่หัวใจกลับหนักอึ้งไม่ใช่เพราะความคืบหน้าของคดี…แต่เพราะภาพมู่หรงซีในอ้อมแขนของฮ่องเต้เมื่อคืนยังตามหลอกหลอนเขาอยู่ไม่คลาย
เมื่อทหารจับตัว “ซูอิ๋น” มาเข้าพบ เวินหลานยื่นหลักฐานในมือให้ ขันทีหลวงก็อ่านออกเสียงด้วยน้ำเสียงนิ่งเฉียบ
“ข้าน้อยมีผู้พบเห็นซูอิ๋นเข้าตำหนักจินจือ ก่อนเกิดพิธีเพียงหนึ่งชั่วยามและมีหลักฐานเป็นขวดเล็กซุกไว้ใต้ชุดของนาง พร้อมเศษสมุนไพรต้องห้ามที่ไม่ควรปรากฏในตำหนักใดเลย...”
ซูอิ๋นสีหน้าซีดเผือด นาง
