ฝ่าบาททอดพระเนตรมองมู่หรงซีที่เดินกลับมาอย่างไม่ทุกข์ร้อน ใบหน้าของพระองค์เคร่งเครียดกว่าก่อนหน้านี้นัก เพราะอย่าลืมว่า... หญิงผู้นี้เพิ่งได้รับการแต่งตั้งเป็น ผินขั้นห้า ฐานะที่นับว่าสูงพอจะอยู่ในสายตาของทุกผู้ในวังหลัง แต่แทนที่จะสำรวม กลับเอ่ยวาจาและแสดงท่าทีราวกับเป็นเพียงหญิงสามัญที่เดินเล่นในสวนหลังบ้าน
ความไม่พอพระทัยที่สะสมอยู่เงียบ ๆ ในพระทัย เริ่มส่งกลิ่นกรุ่นออกมาจากแววพระเนตร
ครั้นมู่หรงซีเดินกลับมาใกล้พระองค์ รอยยิ้มหวานก็ผุดขึ้นทันทีราวกับไม่มีสิ่งใดให้เครียด
“ฝ่าบาทเพคะ…” นางเอ่ยเสียงเบา แต่เต็มไปด้วยความเบิกบาน “วันนี้ท่านองครักษ์ฉินเวินหลานดูดีมากเลยนะเพคะ ร่างกายก็บึกบึนสมชายชาตรี ดูแลตัวเองดีเสียจนน่าชม…”
สายพระเนตรของฮ่องเต้หรี่ลงทันใด
คำชมนั้นเปล่งออกมาโดยไม่มีความยั้งคิด แต่กลับแทรกซึมเข้ามาในใจของพระองค์ดุจเปลวไฟที่ลามช้า ๆ เงียบ ๆ และร้อนแรงอย่างคาดไม่ถึง แม้สี
