Buz kesmiş bir ortamda, çoktan iç içe geçmiş üç aile olarak birbirimize bakıyorduk. Babamın bu kadar büyük bir tepki vermesi olağan dışı bir hamleydi. Erdem abi, sanki son bir cesaretle bir şey söyleyecek gibi bir ifade takınmıştı yüzüne. Tam konuşacağı sırada Saliha teyze söze girdi.
‘’Oğlum sen Gülşah’a telefon mu aldın?’’
‘’Evet anne. Sabah iş yerinde düşürmüş, kırmıştı.’’
‘’İyi yapmışsın.’’
‘’Ne demek iyi yapmış?’’ dedi babam.
Saliha teyzeye karşı daha saygılı bir tavırla konuşmaya çalışıyordu.
‘’Yasemin’in telefonu düşseydi, ona da alırdı.’’
‘’Yasemin’in abisi.’’
‘’Gülşah’ın da abisi.’’
‘’Ama değil!’’
Yasemin lafa girdi bu sefer.
‘’Aşk olsun. Ben yıllardır aile olduğumuzu zannediyordum. Gülşah’ı hep başka anne babadan kardeşim olarak gördüm. Sizi de bir anne baba bildim ken
