Kulağıma uzaktan sesler geldiğini duyuyordum. Bilincim yavaş yavaş yerine geldikçe, sesler daha da yakınlaşıyor ve anlamlı bir hale bürünüyorlardı.
‘’Aşkım… Güzel sevgilim… Gülüm… Şahım…’’
Sözlerin arasında yüzümde hafif hafif gezinen bir şey hissediyordum. Kulağımdaki sesler anlam kazandıkça, bu hislerin de öpücük olduğunu anladım. Yüzümün her yerinde minik minik, tatlı tatlı öpücükler geziniyordu. Yüzümde şapşal bir gülümsemeyle nazlı bir iç çektim önce. Sonra içinde bulunduğum durumu kavradım.
Ani bir şekilde olduğum yerden kalktım. Üstüm başım çıplaktı ve Erdem de karşımda çıplak duruyordu. Aynı yataktaydım. Üstüme yatak örtüsünü çektim ve panikle kalktım.
‘’Erdem abi biz niye bu haldeyiz?’’
Bir elimle örtüyü tutarken, diğeriyle de gözlerimi kapattım.
‘’Üstelik çıplaksın! Düşündü
