น้ำใส
ตอนนี้ฉันกลับมาที่บ้านต่างจังหวัดของฉัน กลับมาเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ของตัวเองหลังจากเจอเรื่องราวที่ทำให้ฉันไม่อยากสู้ต่อไป เรื่องที่ทำให้ฉันคิดว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่จะต้องฝืนต่อไป
ในเมื่อฉันให้โอกาสเขาไปแล้ว เขาไม่รักษามันไว้ ฉันก็ถอยออกมาเอง ถึงแม้จะเสียดายความสัมพันธ์ เสียดายความรัก และสงสารลูก แต่เพราะสงสารลูก ฉันถึงต้องเลือกแบบนี้ และฉัน ก็เสียดายความสุขของชีวิตมากกว่าจะต้องมาเสียเวลากับคนไม่เห็นค่าอีกก็เท่านั้น
“ลูกคิดดีแล้วใช่ไหมที่ทำแบบนี้” แม่ฉันถามขึ้น ฉันเล่าให้ท่านฟังคร่าวๆ แล้ว แต่ก็ไม่ได้ลงลึกรายละเอียดขนาดนั้น
“ดีแล้วค่ะ เพราะนี่มันไม่ใช่ครั้งแรก” ก็บอกไปแล้วว่าครั้งแรกเรียกว่าผิดพลาดได้ แต่ถ้ามีครั้งที่สองมันไม่เรียกว่าพลาดแล้วแหละ
“ดีลูก กลับมาอยู่บ้านเรา หลานสองคนพ่อเลี้ยงได้!” พ่อฉันว่าออกมาอย่างไม่พอใจ
ปกติพ่อก็รักและหวงฉันมากอยู่แล้ว ถ้าตอนแรกที่เขามาขอฉั
