Jolina's POV
Nakatulala pa rin ako dahil sa gulat.
"Good to hear that. Hindi na ako makikialam masyado dahil nasa tamang edad na kayong dalawa at may mga trabaho na. Kung ano man ang problema, susuporta kami pero kayo ang tanging makakalutas. Are we clear?" sabi ni Dad. We talked some more at mabuti nalang talaga mababait ang mga magulang ko. They clearly understood.
My child is not a mistake as what my Dad said and I'm thankful because I know he's right.
"Dad, can I quit my work?" natanong ko bigla. Medyo pumikit din ako ng konti dahil sa posibleng sagot niya.
"Sure." he answered me calmy.
"Really?"
"Yes."
"No other questions?"
Tumingin sakin si Dad. "Kung meron man, I won't ask you about it. Iintindihin ko at alam kong maaayos mo rin iyon."
I nodded and smiled at him. The bes
