ฉันเดินออกมาจากคณะแล้วมุ่งหน้าไปยังคณะสัตวแพทย์ที่ห่างจากตึกนิเทศน์ศาสตร์ไปสามตึก
ตลอดทางมีสายตาของหนุ่ม ๆ จับจ้อง เอาจริง ๆ ฉันก็ไม่ค่อยชอบสายตาแบบนี้เท่าไหร่หรอก แต่ถ้าถามว่า ...แต่งตัวแบบนี้ทำไม? ก็ขอตอบเลยว่า มันเป็นสิทธิ์เสรีของฉัน พวกผู้ชายก็มีสิทธิ์เสรีที่จะมองแหล่ะ แต่พวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์ลวนลามหรือทำนอกเหนือจากมองนะ บอกไว้เลย
ถึงแม้ฉันจะมีดีกรีเป็นถึงรองดาวมหาวิทยาลัย แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปถามเหมือนเมื่อก่อน อาจเป็นเพราะสถานะในเฟสบุ๊ก และรูปฉันที่คาวินหนุ่มเดือนมหาวิทยาลัยได้ประกาศเอาไว้ว่า ‘เธอคือผู้หญิงของผม’ เขาเล่นอัพลงทั้งเฟสบุ๊กทั้งไอจีขนาดนั้น ป่านนี้ข่าวคงกระจายไปทั่วมหาวิทยาลัยแล้ว
มีบ่อยครั้งที่พวกเขาจะเข้าไปทำความรู้จักกับฉันแต่ก็ต้องโดนคาวินตอกหน้ากลับมาทุกที ตอนนี้จึงไม่มีใครเสี่ยงที่จะเข้าหาฉันอีกแล้ว ซึ่งมันก็ดีแล้ว ฉันจะได้มีชีวิตที่สงบสุขสักที
เดินมาประมาณสิบน
