Chapter 3
ของของรษา
“ฮาย… ยัยรษาคนไม่สวย”
เจนี่ที่เดินมาพร้อมยิปโซกล่าวทักทายฉัน ซึ่งนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนใต้ร่มไทร มันเป็นที่ประจำของพวกเราเอง แต่จิตใจลอยละล่องไปไหนแล้วก็ไม่รู้ทำให้ฉันไม่ได้ขานรับ ฉันติดอยู่ในห้วงความคิดของตนเองทำให้เพื่อนสนิททั้งสองคนอย่างเจนี่กับยิปโซมองหน้ากันโดยมิได้นัดหมาย
“ไม่ใช่มันตายแล้วเหรอวะ?” ยิปโซถามขึ้น
ความคิดของฉันวกวนอยู่กับผู้ชายที่หายไป ฉันไม่รู้ว่าเขาหายไปไหน และไม่รู้ว่าจะไปตามหาเขาที่ไหน เพราะปกติคาวินไปไหนมาไหนฉันก็ไม่เคยสนใจ เพื่อนของเขาฉันก็รู้จักไม่กี่คน หรือฉันจะไปตามเขาที่คณะสัตวแพทย์ดี? แล้วถ้าไปแล้วไม่เจอล่ะ?
เฮ้อ... แล้วถ้าเขาไม่กลับมาฉันจะทำยังไงดีล่ะทีนี้
“เออจริงว่ะ ...ชะนี!”
เสียงของเจนี่ลอยเข้ากระทบโสตประสาท ทำให้ฉันสะดุ้งโหยงก่อนจะถามอย่างเหวี่ยง ๆ
“อะไร เสียงดังเพื่อ?” ฉันถามเพื่อนด้วยสายตาขุ่นเคือง คนยิ่งกลุ้ม ๆ อยู่
“เป็
